Nata_Kruk

w zasadzie mogłabym napisac takie same słowa, jak Tomek. Pozdrawiam... :)

Ewo, bardzo dobry pomysł, prawie widzę tą chałupkę, samotną i opuszczoną. Czasami, jak przejeżdżam przez małe miejscowości, mam nieodpartą chęc zajrzenia do środka, właśnie do takich starych walących się domów. Wiersz jak najbradziej na plus. Pozdrawiam... :)

To nie jest wiersz, przykro mi Boguś. Pozdrawiam... :)

Mnie też "uderzyła" puenta, jest dobra, w treści każde słowo na swój wydźwięk, ciekawie ujęty. Pozdrawiam... :)

bajko, prawie bajeczne te "senne pożegnania". Nie miałam tego problemu co Marek :).. ups... domysliłam się, że to "on" zimny, a nie Ty... ;) Pozdrawiam... :)

Fagot, toś mnie ubiegł...:))) dosłownie minuty...! wpisywałam moją poprawkę komentarza dotyczącą słowa "podlanych"... wiem, wiem.... czasami łapię po czasie..;) W tym momencie nie było jeszcze Twojej odp. na to, co pisałam, dlatego to wyjaśniam. Pozdrawiam... :)

Jeżeli dla kogoś to wszystko, o czym mówi wiersz jest naprawdę ważne, to i tak przypuszczam, że te "ważne" chwile nie wplątują się w czyjeś życie każdego dnia, bo zaczęło by ono powiewać nudną. Ileż można się bawić, słuchać rozkazów naszego instynktu... itd. Człowiek rozsądny i tak zdoła wyważyć swoje potrzeby, i będzie umiał wziąć z życia zarówno chwile przyjemne, jak i te, które pozwolą mu zaspokoić własne zainteresowania. Ciekawa dyskusja wywiązała się po Twoim wierszem Tomku. Masz swoje malutkie racje, ale jestem po stronie mayki. Co do wiersza, przeczytawszy go, nie dziwię się, że pod moim napisałeś.." nawet ładny, ale ja nie lubię ładnych"... Twój jest tak bardzo inny, zupełnie nie w moim klimacie. Serdecznie pozdrawiam... :)

Mark, witaj zatem an Forum... :) Treśc sama w sobie nie wydaje mi się porozrywana, jest konsekwencja myśli, technicznie tez nieźle, choć wolę, by zabrali tu głos bardziej wprawieni w pisaniu. Mnie się Twój wiersz podoba,ot co. Pozdrawiam... :)

Patryk "uładził" zapis i jest lepiej, jednak pierwsza strofa i tak jakoś mnie nie przekonuje, dalej są ciekawe momenty... "my jak cegły w ścianach pękamy", "resztkami niewiedzy tłumaczę sen, w którym gryzą mnie szczury wyobraźni". Fr ashko... odbiór, plus minus. Pozdrawiam serdecznie... :)

Klub ruchomych ścian.... fajnie to ujęte, wers... "pełnym żaglem poza świat" troszkę mi jakoś na nie, a następny... "wolności mrzonką podlanych" .. już mi zagrał, po powtórnym czytaniu... :) Życzę miłego dnia.

Całkiem miły komentarz, Fagot... :) Pozdrawiam.

Dominko, nieżle wyszla ta "Miłość z nadwagą"... propozycja egzegety też wcale dobra. Pozdrawiam... :)

Madziu, już wcześniej go czytałam... ale "zapomniałam" wpisać, że mi się podoba... :) Pozdrawiam.

Aniu, dla mnie dobry tytuł i fajna treść... Podobają mi się właśnie te cmentarze marzeń, spacer między słowem a słowem, oddalamy się od siebie o milczące kilometry, ogólnie plusik. Pozdrawiam... :)

Leonardzie, malarstwo juz samo w sobie może pobudzać zmysły, a co dopiero pisać o nim i to w taki sposób. Nie podjęłabym takiej próby. Za to za ten wiersz, zostawiam pozytywną ocenę. Pozdrawiam... :)

Podpisuję sie pod słowami Michała, plusik. Pozdrawiam... :)

Czarna Perło, ja wiem, czasem tylko częśc wiersza przypadnie, czasami tylko jakiś wers... ale dobrze, że i w tym odnalazłaś coś dla siebie, dziękuję, że zechciałaś wpaść...:) Pozdrawiam.

Julio, i moim zdaniem uwagi Espeny są bardzo cenne, pozdrawiam... :)

"nie umiem nazwać tęsknoty inaczej niż 'tęsknota' " i słusznie, bo Twój wiersz bardzo ładnie o niej mówi. Pozdrawiam... :)

Ja Centy, stop wariacjom życiowym..?... to zależy jak na to spojrzeć. Życie na pewno jest zbyt zwariowane, ale w tej ciągłej pogoni za czasem, dobrze, jeśli my sami... bywamy... czasami szaleni, to mimo wszystko, urozmaica naszą codzienność. Raz jeszcze pozdrowię... :)

Hmm.. niezłe, co do "tą", "tę" zamilknę, bo sama się czasem nad tym zastanawiam...:( Pozdrawiam... :)

Ha..:) Beenie, wspominkowo się zrobiło. Nie raz zastanawiam się, co by zrobiły dzisiaj dorastające dzieciaki ( i nie tylko ;)) gdbyby odłączyć im w domach komputery, tak na dłuższy czas. Przecież w wielu domach, dni mijają na ustalaniu kolejki do tego wynalazku, tak mi się wydaje. Wiersz miły w treści, gubi się płynność tu i ówdzie, nie mniej przeczytałam z przyjemnością. Pozdrawiam serdecznie... :)

Kingo, razi mnie zapis, źle sie czyta. Poza tym, chyba nieco przegadane, choć niektóre wersy mogły by ładnie zabrzmieć w skróconej wersji tego samego wiersza. Co to jest "młodego goju"...? "łaciaty fuks".. jakoś mi nie tak. Czy ostani wers nie ma brzmieć... "cudzym nieszczęściem"...? Pozdrawiam, życzę miłego dnia... :)

Patryk, czytam i... trąca mi to jakoś prozą. Są bardzo ciekawe momenty w wierszu, tylko jak na całość troszkę za długie, przynajmniej dla mnie. Wiersz zapewne na kilka czytań. Pozdrawiam... :)

Ewo, miło mi czytać Twoje słowa. Postępy.. hmm.. obym umiała "iśc naprzód". Po zajrzeniu do innych "mądrych książek" zmieniałm zapis Kasjopea, zamiast "i", będzie "j", bo jednak w większości przypadków tak jest zapisane. Pozdrawiam serdecznie... :)