Wiechu J. K.

Witam Cię Judyt! Tak szczerze mówiąc to nigdy nie słyszałem tej piosenki. Chętnie bym posłuchał. Pozdrówki :)))

Byczek biedny, a wesoły zawsze z żartem chociaż goły ;-) Grymaszenie konstruktywne mile widziane. Pozdrawiam, Wiechu

Witam Promila Czwartego byczym pozdrowieniem :)

Fajnie i dzięki za odwiedziny. Bysio pozdrawia wzajemnie :) Wiechu

Siedział byczek na polanie Trzymał flachę na kolanie Siedział cicho i przeżuwał żyta kłos Siedzi byczek na kanapie I tak sobie w nosie drapie Już nie został mu na głowie nawet jeden włos Ma dylemat całkiem z byka Problem mu się z rąk wymyka Prawie stracił mowy głos Traci zmysły, traci wolę I narzeka na swa dolę Co najgorsze pusty jest już trzos Wrócił byczek do obory A tam powróciły zmory Nagle poczuł się jakby ktoś go walnął w nos Więc położył się na sianie Wnet go ogarnęło spanie I zapomniał jaki ma rozhukany los

Dziękuję Kasiu! Trafne spostrzeżenie, bo szczerze mówiąc to tak dla zabawy te stwory-utwory napisałem (cz.I, cz.II oraz cz.III - już w przyszłym tygodniu do oszacowania). serdeczne Bóg zapłać :-)

Pochlebstw nie będzie... i fajnie bo ich nie szukam :) Jednym się podoba innym nie, takie jest życie, a byczek dalej sobie spokojnie śpi ;-) pozdrawiam Wiechu

naprawdę, bardzo mi przykro, że obudziłem w tobie takie 'tragiczne' wspomnienia, ale tak na pociechę powiem ci, że ten wierszyk nie ma nic do rzeczy z towarzyszami co kradli, ani o rozgrzeszeniu (czyli nic nie rozumiesz) i tak się składa twojego usprawiedliwienia nie potrzebuję - i to jest radosne, a byczek dalej sobie spokojnie śpi ;-) pozdrawiam Wiechu

Myślał byczek, myślał żwawo Popijając myśli kawą Myślał, życie jest zabawą I nierozwiązaną sprawą Sprawą zanurzoną w kłębach snów Czy obudzę się, pomyślał znów Jeden sen nierówny jest drugiemu snowi Tak pomyślał i sam sobie się pokłonił Snem się przykrył w końcu cały Myśli grały jak muzyka No i zasnął snem jak z byka

"zakalec lyteracki" ciekawe ;)

ano szkoda ;) jednym słowem nigdy więcej za dużo whiskey, z umiarem trzeba 'byczku' :O)

Serdecznie dziękuję Weroniko. Wiesz jak to jest, to napewno whiskey pomieszało szyki i wyszły takie nieregularne byki :) pozdrawiam Wiechu

dzięki Kasiu :) pozdrawiam Wiechu

no to zdrowie- byka hihi na zdrowie :-) hahaha

Żonaty byczek napił się whiskey łyczek I marzył o krówce, a może jałówce Pił tak i marzył, marzył i pił tak Krytycznie patrząc w przeszłości oddalający się kurz Jednakże marzenia prysnęły w whiskey oparze W kurzawie zaćmionych łez Aż wreszcie zapomniał o co chodzi mu Słysząc w oddali śpiewne krówki: muuuuuuu

pisze się o wszystkim, zabawnie, przezabawnie, smutnie i o Kutnie, etc., itd, itp...a więc?

dzięki bestio :) pozdrawiam Wiechu

Pierwszy i nie ostatni. Zawsze zaglądam do twoich wierszopisów. :) pozdrawiam Wiechu

Nie uwierzysz Wiesławie ale ja odniosłam to samo wrażenie po przeczytaniu Twoje wiersz ,dlatego zaraz się do treści odniosłam! Serdeczności! Czar słowa pisanego ogarnął razem nas i myśl podobna urodziła słowa... Miłego dnia Aluno :)

Biel ...tam wiele jest już dusz i razem ciemność pokonać trzeba im... Podpisuję się plusowo! Pozdrawiam Wiechu

Miło mi Aluna :) Przeczytałem właśnie twój nowy wiersz "Recykling" i znalazłem tam pewne podobienstwo w naszym spojrzeniu na świat... Pozdrawiam uprzejmie!

"Świat ,tamten świat zamilkł" - Aluna, podoba mi się ten wiersz! Pozdrawiam plusowo :)

wiem przecież nic z tego to wszystko dopinam myśli wyłapane w nawałnicy słów przeliterowany taki kawałek bytu ja prze za to co rozprasza tok przemawiać myśleniem mózgu awangardą przerobionych liter-słów prze za...praszam do wytwórni rymowanych snów przecież wiem i co z tego nic ja przepraszam i to wszystko znów Niedziela, Luty 22, 2009

hmm, hulankarozrabianka to raczej nie, ale muzyka przdałaby się do takiej rymowanki pozdrawiam z ogromniastym uśmiechem ;o))) no to mnie jakoś zadźwięczało hulanką(: aa..postaram się zapamiętać Autora co to do muzyki ciutkę; J.również :) hulaj dusza, hulaj ciało, bo muzyka gra...:) Judyt, dzięki za dobre chęci o pamięci ;) pozdr. Wiechu

Nie jestem przekonana co do rymów. I nie bardzo podoba mi się warsztat, ale to kolejny tekst, który powoduje mimowolny uśmiech :) P.S Wyrzuciłam ten dystych na końcu pozdrawiam M :) Witam Cię Monika :) Najważniejsze, że pojawił się ten mimowolny uśmiech, a reszta niech będzie milczeniem... ;) Dystych był w nawiasach, więc prawie tak jakby go nie było... pozdrawiam Wiechu