_Marianna_W_

Ina, płytka, jak tył pani.

E... i boso do Rodos, obie.

@Henryk_Jakowiec Men, a ty... Tyrol flory tytanem.

@Henryk_Jakowiec Brak, a kara; baraka karb. A ma synowi Iwony... sama? Nib, arak, a na karabin...

@Henryk_Jakowiec @Henryk_Jakowiec Jaką Joszka, jak z soją Kaj...

@Henryk_Jakowiec O, ma dar bez atu... Ta zebra, damo.

@Czarek Płatak Oby...

@duszka Może nie życie, ale gra w życie ukryło się w teatrze?

O, Ci dzięki. Mikę, i co?

@ponick kolny - O, cień! - E, i co?

@Henryk_Jakowiec Ula wymamrotała; tor mamy, Walu. - A da pale - war, a karawela pada...

@Henryk_Jakowiec @Henryk_Jakowiec I puk; oto tkanina z Anina, kto to kupi? Tkanina - Paloma - mola, pani N. akt.

SMUGA - spodobała mi się - zapożyczona od poprzednika nika ponicka kolnego - do nowego palindromu. OT, OPONY... NO, PO TO. ADO, DĘTKA. JAK TĘ DODA? ŻE TO NA CELU MA HAMULEC - ANO TEŻ. A MA KLIMATYZATOR PROTAZY? - TA MILKA MA.

@Nata_Kruk No właśnie, dobrze że przynajmniej puenta przypadła do upodobań. Dzięki. Wzajemnie pozdrawiam.

@ponick kolny A, i Konrada dar - Nokia! Asy... SA... E, i niebo be, i nie?

@Dekaos Dondi Krótka bajka z puentą, bez zbędnej bufonady. Tak się robi na szaro?

Piękne te widoki wśród szczytów gór. I zawartość plecaka interesująca. Ładny wiersz.

@Nata_Kruk Z tego wynika, że jaskółki na dłużej ;) Ładny wiersz. Pozdrawiam.

A TAK, ŻABKA TA. KOTNA ŻABKA; TAK, BAŻANT 'OK. ŻE ŻABKOM CMOK, BA - ŻEŻ. I KRABA MA BARKI? A BARK OTO KRABA. A BARKA KRABA? NA BARKI KRA? BAN... A, TO BANIALUKI. KULA I NA BOTA. OTO PANI MGŁAWICA. DA CI WAŁ GMINA PO TO.

Ot, Anielki pikle i na to.

@Rafał Pigoń-Bbard Czasem wieje chłodem od morza, a przy tym liczy się wątek liryczny.

Dziękuję za komentarze oraz... za milczącą obecność pod utworem. Pozdrawiam.

@Wieslaw_J._Korzeniowski Dowolność postrzegania... myślę - akurat w smutku - ile ludzi, tyle odczuć. Pozdrawiam.

@dmnkgl Sonety doceniam, zwłaszcza treści wywodzące się latem znad jezior.

Stopy zmęczone pielgrzymką przez życie, serce zgubiło radosną beztroskę. Myśli swawolne wędrują wciąż skrycie, marzenia w głowie, niczym włosy rosną. Upalny sierpień żar sieje wokoło, szum wody w muszli brzmi jeszcze wieczorem. Echo grzybiarzy woła hen za lasem, nic się nie zdarzy innego... tymczasem. Tylko ogonków rybich plusk do wody, cienie na piasku mocno wydłużone. Jeszcze te chwile, kiedy duchem młodzi, zanim zapadnie w pamięci minione. Czerwone słońce znika na dobranoc, za horyzontem noc barwy pochłania. W zamian księżyca poświata wieczorem, na niebie gwiazdy spadające... naraz.