_M_arianna_W...

Kolejna jesień siadła na łące, kłęby białego dymu maluje. Po niebie chmury płyną obwisłe, sznur dzikich gęsi w dal odlatuje. I znowu motyl utknął za szybą, choć nie wiadomo, jak tam się dostał. Miota się trwożnie,wyjścia nie widząc, i naraz - wolny - odleciał z okna. Przechodzi pani z kasztanem w dłoni, pod kasztanowcem, liczy kasztany. Jesienny motyl musnął w przelocie skrzydłami dłonie par zakochanych. Wiatr na przeciągu łamie gałęzie, sponiewierane lecą konary. Co chwilę mijam kogoś w alejce, lecz my się tutaj już nie spotkamy.

Oto wersy z mojej główki; taką mam kulturę / sztukę, że nie noszę nigdy chustki, lecz włożyłabym... perukę.

@Henryk_Jakowiec O, to goli?

@Henryk_Jakowiec Karta tarota to rata - trak.

@Henryk_Jakowiec O, nada do skupu; puk - soda - dano.

@Henryk_Jakowiec A to "Ka" nalepi Pela na kota.

@WarszawiAnka A TOTALE... I BABA NA BABIE LATO TA.

CO, WODA - WYBAW ABY - WAD OWOC.

@WarszawiAnka OT ANKA, JAK NA TO?

@WarszawiAnka NATALO, KURATELA WALETA, RUKOLA TAN.

@WarszawiAnka RAD... OPATRUNEK, A SAKE - NUR TA PO DAR.

@Henryk_Jakowiec - A typ? - Pyta.

@WarszawiAnka CO NOC I CI NIC I CO NOC.

@lich_o Dzięki. A jakże... Kobiece rozterki o zmierzchu, w ruchu. Pozdrawiam.

@Henryk_Jakowiec A do skupu puk - soda? A gajowemu - mewo - Jaga.

@WarszawiAnka AR GORE - PUSTO, POT - SUPER OGRA.

@WarszawiAnka ILE NOCY - CO NOCY - CO NELI?

@Henryk_Jakowiec @Henryk_Jakowiec Karb, a to rata - tarota brak. Doktorze, bez rot kod?

@Henryk_Jakowiec Ar waga, gawra tam, i ma tar waga. Gawra? Karb - Ani kina brak.

A WY; ZWIEJE I WZÓR - MRÓZ, WIEJE - I WZYWA.

Osobiście, to może i lepiej... To zależy, kto co czuje. Rozwiewność ukryła się w szarościach, wsiąkła w mgłę, została tylko nadaremność. Też rozwiewna. Pozdrawiam.

@WarszawiAnka A, I BARWNE - LEN - WRABIA. MA TE SENNE - SENNE TAM. CO NOC.

@WarszawiAnka A NA JAWOR KROWA JANA.

- Science fiction - Pojawił się nagle - niezapowiedziany; jakby w inny wątek zaangażowany... Przypadek przesądził, choć mało ciekawie; ważka mu przysiadła cicho na rękawie. Nie pamiętał o mnie o n ą zaślepiony, w zmierzch wsiąknął banalnie na ścieżce znikomej. Prawie bezszelestnie - pomyślałam tylko, nie trapiąc się dłużej w mgle ulotną chwilką. Nie wart powiadomień - stwierdziłam ze smutkiem - co dalej się zdarzy, będzie tego skutkiem. Wygasło na ścieżce, w mrok wniknęła ciemność; nie - nie wołam cienia, bo to nadaremność.

@Gabrys Przebudziłeś się, bo tak miało być. Ale skąd taki sen pełen obaw?