FuturoDifícil

Podoba mi się ostatni wers, taki głęboki..

@piąteprzezdziesiąte Zobaczę co da się zrobić, ale nie będę ukrywać, że głównie planuje skupiać się na samym znaczeniu utworu, które opisuje zarówno moje przeżycia jak i mój stan mentalny. Może nawet takie tworzenie "dzieł" (nie nazwał bym tego tak poważnym słowem) pomaga mi w jakiś sposób zrozumieć siebie i znaleźć najlepszą drogę. Tak czy siak dziękuję za komentarz :)

Uśmiechnij się dziecko, przecie słońce świeci, ptaszki ćwierkają, rzeka szybko leci. Nawet gdy Ci się nie podoba, piękność kojąca, to ciesz się nim ze mną, bo to... normalność łudząca. Uśmiechnij się dziecko, bo inny patrzy człowiek, przywdziej maskę, nie wykazuj słabości powiek. Nie ważne czy ty smutny czy wściekły w sobie, wykazuj szczęście, nawet kiedy brakuje go tobie. Uśmiechnij się dziecko, ja rozkazuje Tobie, innego wyboru nie ma, zaufaj memu słowie Nie znajdziesz pomocy, nie pozbędziesz się mnie bowiem jestem czymś, co od początku życia goni cię! Teraz pytanie do Was drogie dzieci uśmiechacie się same, czy coś Wam w oczy latarką świeci? Czy na waszej twarzy piszecie własne emocje, a może przepisujecie to, co każą wrogowie? Czy potraficie dziś w sytuacjach przykrych szczerze zapłakać, a może boicie się, że to będzie na Was gdakać? Pamiętajcie dzieci, bo to bardzo ważna sprawa emocje to moc, siła i nadludzka wiara. Ukrywanie ich to bierność, słabość, nie odwrotnie nie uśmiechajcie się wiecznie, bo szybko skończycie w grobie.

Życie jest piękne, tak dużo osób mawia, nawet czasami ja się z tym utożsamiam Lecz szczerze mówiąc, prawda w tym żadna czekam na moment, gdy to będą realia. Nie pasuje do otoczenia, takie moje wyobrażenia, jestem tu tylko dla jutra lepszego, tego mi zapowiadanego. Podmiana na lepszy model to rzecz normalna, lecz co gdy to ciebie podmienia była bliska osoba? Charakter mój jest wyjątkowy, to często błogość, lecz również odmienność, bierność, samotność... Wszyscy są identyczni, wszyscy to ideały, tylko ja jestem tym innym, tym pozostałym. Kiedyś miałem wybór, między środowiskami, teraz mogę się tylko pochwalić depresji problemami. Czuje się samotny, mimo tylu ludzi wokół, nawet na krzyk siły brakuje, jam jest marny popiół. Przykrość największa, gorzkie żale wołam, ten, świat wcale sensu nie zachował. Nawet gdy człowiecze serce dalej bije życia w nim nie ma, brak nadziei dalej kryje. Najgorsze w tym wszystkim jest jeden fakt, wierze w Boga, wierze w życia wiecznego takt. Nie odważę, się wyzbyć to co dostałem od najwyższego, nadzieja, że doczekam wołania imienia mojego.