Stoi latarnia w chmurach
I oświetla statkom powietrznym drogę
Między gwiazdami
By mogły dolecieć na księżyc
A z księżyca na słońce
Z którego zrodziły się wszystkie gwiazdy
Niektóre z gwiazd spadły na ziemię
I zrodziło się z nich życie
Wyrosły z nich drzewa i lasy
Pewien balon wzniósł się ponad gwiazdy
A ponad gwiazdami był księżyc i słońce
I ziemia wydawała się płaskim okręgiem
A tak naprawdę była kulą
Nie było już innych gwiazd wyżej oprócz słońca
Ani żadnych planet
Na dole było widać tylko światło latarni
Oświetlające ziemię bez dna
Która nie była ziemią pokrytą ziemią lecz nie miała ziemi bo unosiła się w chmurach
Latarnik, który operował balonem wyjął reflektor i zaświecił najwyższą na świecie latarnię
By wskazywała drogę pośród nicości i pustki tym, którzy udają się na słońce
A Słońce otulało cały wszechświat i nie ważne w którym kierunku się człowiek udał trafiłby na słońce i tak
