Bluebird

Ah ten zapach kurzu ten aromat starych książek ten szachów starych smród i klik Ah ten strach o nic Ah ten szept nie mających gdzie się podziać dłoni zbyt nieśmiałych by wyczytać coś z twoich nierówności By złapać i szarpnąć z namiętnością za niepewność Tracę siłę bez ćwiczenia znoszenia twojego ciężaru A usta? Ah usta! Cholery amnezji. Chcą znać siebie mniej One chyba nie lubią na chłodno właściciel fanem ciepła nie będąc przestał zwracać uwagę na ich szepty

W butelkę się nabijam Jak stateczek. Hermetycznie. Grozi mi śmierć z chęci. Zagraża groza zmyślona Drepczę sobie a wokół świst a wokół ja się smutno nie śpieszę szczęście, że czasem na pełnym morzu nie tęsknię za niczym, nikim.

@UtratabezStraty Dokładnie. On point.

Opowiem Ci historię krótką historię o cierpieniu Leżę na dnie studni Nagle słyszę krzyk Wyjdź ze studni! Echo dudni To przecież mój głos Wyjdź ze studni... A ja tam leżę. Przybity gwoźdźmi Tu ręka, tam ręka Tu noga, tam noga Im mocniej szarpię tym więcej bólu Może powinienem tu zostać? I przestać się szarpać? I sobie przegryźć język I utopić się we własnej krwi

Chciałbym smakować Cię dokładniej Rozgryzać chwilę po chwili Żreć czasem i pościć tylko przypadkiem zamknięci w klatce tylko czasem marzymy o sobie czasem się boję czasem nie pamiętam twojej twarzy ale tylko czasem. Czasem ty i ja mamy się dobrze. Mamy się dobrze razem. Czasem.