wiedźma

Dziękuję za komentarz i uwagi . Już śpieszę poprawić . Pozdrawiam.

Chodź - zatańczymy , /Ostatni raz/, Chodź- uśmiechniemy się do siebie , Chodź - zaśpiewajmy , Chodź .... / już idę do Ciebie/, Wśród łąki traw Do pieśni ptaków , Do ody ich wolności , Dotknij mojej dłoni , Muśnij moje wargi, Poczuj dotyk mojej miłości ... /Odszedłeś /- Kropla deszczu spadła , Z oka spłynęła łza , Krzyk duszy- Bezgłośny , Serce łka . Kropla deszczu znowu spada, A z oka kolejna łza, Miesza się deszcz ze łzą, Oto cała ja...

Tak .Dziękuję.

Rozmawiałam z wiatrem, słońcem, deszczem, gradem... Pytałam ich, czy widzieli dziś mojego tatę. Byłeś tam ? wróciłeś ? słyszałeś wołanie ? Zostań, Tatku z nami, Bardzo Cię kochamy! Nie odchodź jeszcze, walcz i obudź się, proszę... Życie bez Ciebie nie uda się, proszę... To Ty byłeś spoiwem, który wszystko spina... Bez Ciebie nie widzę sensu istnienia . Byłeś dla mnie tarczą i nauczycielem , Byłeś dla mnie zawsze najlepszym przyjacielem ... I choć muszę żyć, wszystko we mnie codziennie umiera, Stoję nad zimnym grobem i czytam tabliczkę z Twoim imieniem ...

Pięknie ujęte ;) dziękuję bardzo, pozdrawiam.

Ten fragment mnie najbardziej poruszył, bardzo autentyczny . Utożsamiam się . Pozdrawiam.

Sprawiedliwie to nie znaczy równo, to znaczy, że każdy dostaje to, na co zasłużył, Nie to, czego pragnie, nie to, co chce mieć, ale to, co fortuna uważa, że mu się należy. W nierówności jest sens ukryty, każdy dostaje to, co mu fortuna przynosi. I to jest sprawiedliwość, choć boli, że nie równy jest to podział, że nie zawsze to, co chcemy mieć, jest tym, co chcemy i możemy otrzymać lub dać.

Bardzo dziękuję. Pozdrawiam.

Wiersz jest wspaniały. Kapitalne zakończenie .

To już inny jej wymiar ....To cisza taka, powiedzmy , absolutna ...

Rozumiem.Ja jestem okropną gadułą .Gadam , ciągle gadam... A gdy milczę wszyscy są zaskoczeni, dlatego cisza jest dla mnie taka ciekawa . Spokojnego wieczoru.

Nurtująca opowiedź, nie naciskam , szanuje to.

Chętnie je poznam ...

Tak, czasem kilka prostych słów tworzy cały obraz sytuacji . Dla mnie milczenie i cisza są bardzo wielowymiarowe.

Utwór jest cudowny .Każde słowo ! Utożsamiam się z recenzją. @Czarek Płatak Czytanie było czystą przyjemnością.

Mi złego się nic nie dzieje :) To z obserwacji , zapis niewypowiedzianych słów i myśli .

Dla mnie to dużo emocji przy bardzo oszczędnej formie . Dziękuję za miły komentarz. To zapis własnych myśli Pozdrawiam serdecznie .

Dla mnie cisza jest także odpowiedzią.

Mówię - Milczysz Krzyczę - Milczysz Płaczę - Milczysz Śmieję się - Milczysz Czytam - Milczysz Kocham - Milczysz Lubisz karać ciszą ? Milczysz

Podoba mi się forma. Pozdrawiam serdecznie.

Tak właśnie robię, przynosi mi to spokój i pozwala to w sobie przepracować . Dziękuję za słowa wsparcia , za dobrą radę. Bardzo doceniam .

Dziękuję.

Non omnis moriar. Wszystkich nas czeka to samo- umrzemy. Mój tata był wspaniałym człowiekiem. Bóg - Ojciec wezwał go do siebie .

Miałam jednego. Odszedł .

W rozświetlonym niebie , wśród gwiazd Nowego Roku , Me serce rozdarte , nie ma Cię , jestem w mroku.... Płakałam , tęskniąc i cierpiąc srodze , nie ma już Cię Tatku na mojej drodze ... Nie błyszczy Twa gwiazda , nie oświetla mi drogi ... Czuje się jak ślepiec nie widząc dalszej drogi... Nie mam siły iść do przodu dalej , w głowie pustka wielka , nie czuje radości i serce mi pęka .... Odeszłeś za szybko, niespodziewanie i w moim sercu ta pustka zostanie.... Gdzie szukać Tatku bólu ukojenia ..? Czy znajdę go w naszych wspólnych wspomnieniach ? Czy ulgę przyniesie modliwa ? Czy płomień świeczki na Twoim grobie? Czy czas zagoi częściowo te rany? Czy cierpisz jeszcze Tatku kochany ? Czy śpisz spokojny , bez bólu i troski , Czy Ty tam Tatku masz jeszcze troski ? ... Spoczywaj w spokoju Tatku ukochany w moim sercu na zawsze schowany ...