Krzysztof Pokrzywiec

Muszla rozwarta. Piana się piętrzy, wylewa. Albatrosy krążą nad głową A łabędzie opływają. Jej narodziny. Zefir ją doprowadza do brzegu. Dmucha, a wiatr huczy w uszach. Rozwiewa boskie włosy. Pierś odkryta. Marznie na plaży. Pora roku się zmienia Z lata, dziwnie na wiosnę. Hora okrywa Wenus ramiona. Chowa przed światem muszlę. A młoda krew wrze. Rozsiewa miłość i potencję. Odważnie piersi pręży. Burzy spokój Posejdona. Uważaj Wenus na słowa! Nim odetną ci ręce.