lavlla nisu

Outsider, który opuścił nie tylko innych ludzi ale nawet własne życie? A może to inni ludzie skazali go na banicję? Wiersz jest skrajnie smutnym, poetyckim obrazem samotności. Pozdrawiam :)

Bardzo delikatny, osobisty wiersz - brzmi jak poetycka wiwisekcja...

@Nata_Kruk Bardzo dziękuję, interesująco brzmi. Pomyślę o zmianie. Pozdrawiam :)

Archipelagi szczęścia...Może każdy człowiek szuka własnych. Wzruszający wiersz. Pozdrawiam :)

Trudno byłoby nawet prywatną historię poprawić. Ciekawe pytanie.

@vioara stelelor Może nie czyimś eksperymentem - nieznane, nieprzewidywalne albo nieoczekiwane zdarzenia stawiają niekiedy ludzi w takich sytuacjach. Bardzo dziękuję, pozdrawiam :) @Berenika97 Bardzo dziękuję za te słowa. Bywają takie ekstremalne chwile, kiedy wiedząc o ryzyku godzimy się z tą koniecznością. Pozdrawiam :)

Bardzo dziękuję. Pozdrawiam:)

przemijanie prawie niezauważalne bez kształtu jest oddechem ziemi kawalkadą codziennych odkryć przepływa trzymając własny kurs droga istnienia oscyluje w granicach błędu gotowość akceptacji eksperymentu pozwala by zielone światło oświetlało zieloną trawę

Piękny wiersz o rezygnacji i nadziei.

Piękny, minimalistyczny zapis ekspresji przyrody. :)

Weneckie lustro wszechświata nie pozwala spojrzeć sobie w oczy.

@Berenika97 Bardzo dziękuję za tyle ważnych słów. ,,Mur" można chyba zastąpić innym określeniem. Można po prostu, zwyczajnie nazwać to, co powoduje narastający dystans wobec innych ludzi. Pomyślę. Dziękuję i pozdrawiam.

kładł ciszę na każdym zwątpieniu wokół było pusto myśli mokre i matowe przygniatał do przeszłości codziennie słowo na słowie kłamstwo na kłamstwie były ogromne ciężkie urosły w nim rafy tęsknoty pożerające światło

@Berenika97 Bardzo dziękuję za ciekawe spostrzeżenia. Pozdrawiam serdecznie.

@MIROSŁAW C. Nieustające wybory. Bardzo dziękuję i pozdrawiam.

redukcja realnych fraz staje się rozszerzeniem wyobraźni lecz to właśnie słowa ciężkie i pojemne są źródłem materią do obróbki myśli znikam w tłumie rozciągam się w czasie pozbawiam atrybutów aby odsłonić kilka znaków opisujących stan istnienia zanim zmieni się w inną konstelację liter rozmazanych w myślach