poezja.tanczy

@Waldemar_Talar_Talar Zgadzam się Marzenia są wpisane w człowieczeństwo Bez nich bylibyśmy pozbawieni życia Pozdrawiam :)

@Rafael Marius Tak to jest, zazwyczaj patrzymy tylko na to, czego sami chcemy A nie na to, czego chce świat Wiersz z uśmiechem, miły Pozdrowienia najlepsze :)

@violetta Brak czynu, czasami przynosi zaskakujące efekty Miły wiersz, Wręcz jesienny Pozdrawiam ciepło :)

Czy bez słowa nie ma miłości? A może, przez słowa- nie ma miłości Ciekawy wiersz, Pozdrawiam

@duszka Jasne, trzeba naprawiać błędy Czasem nie tylko nasze Ale to jest właśnie piękne, współodpowiedzialność Dobro jest jedno I my tworzymy jeden organizm //trochę odjechałem od tematu, ale zgadzam się z Twoim tokiem myślenia Dzięki wielkie za czytanie @Rafael Marius Dokładnie. Każdy musi poczuć, że jest w odpowiednim miejscu Inaczej będzie w wiecznym rozkroku Niezadowolony i niespełniony Słuszna uwaga, jak zwykle Dzięki, że czytasz i masz chwile na podzielenie się myślą Doceniam @Natuskaa @iwonaroma @ja_wochen @Tectosmith Dziękuję Wam moi drodzy Wszystkiego dobrego

@Leszczym Tylko odpowiedzi mają rozwlekłe :P :)

@duszka Dobrze że przyciągają A nie spać nie dają :)

@Czarek Płatak Świt jest w każdym, tylko czasami go przesypiamy Pozdrowienia :)

@Somalija Nie ważne, czy zrozumiałem Ważne, że przeczytałem :) ...bo piękne :) Pozdrowienia najlepsze :)

Z cyklu: Na ringu, czyli kto jest kim 23 cios Radości: Radość kiedyś odmalowywała Ściany w kuchni na zielono Sama już nie wie Jak musiała zapłacić słono Za farby i swoją pracą Wszystko kosztowało Bo wcześniej się Radości Na ścianę rozlało Trochę kawy, trochę soku Ale myśli nie ma sprawy Rodzice dopingują I czy nie przebija, czują Patrzą i podsumowują Że Radość nie jest jakąś tam szują Tylko grzecznym chłopakiem Który naprawia a więc zatem Potem i kłopotem Było jak Radość się oblała potem Ale potem pamiętała I już kawy nie wylała Ale potem się starała I we właściwej kapeli grała Ładne piosenki A nie szarpanie i męki Radość zawsze się cieszyła Ale najbardziej, jak coś dobrego zrobiła Jaka jest z tego przestroga Że zawsze pozostaje druga noga Jak jedna obcięta i niema A druga noga to osobny jest temat //Marcin z Frysztaka Wszystkie moje książki Za darmo Znajdziesz na stronie: wilusz.org

@Leszczym A mnie się podobają.. Są takie.. nie za dobre Ale lepsze od moich :)

@violetta :) :) :)

@goohna To tak po amerykańsku stay positive :) Pozdrowienia

Dobrze mówisz, ale szaleństwo potrafi się mnożyć :) Tak, lawina. Czasami przygniata, a czasami schodzi niezauważona. Tylko gdzieś w oddali, słychać jak się żali. @Rafael Marius Cieszę się, że czytasz @FaLCorneL Cieszę się, że podsuwam powody do śmiechu Będę się starał, żeby materiału nie zabrakło @Tectosmith @lirycznytraktorzysta Dzięki Wam wszystkim. Za czas i energię. Pozdrowienia najlepsze :)

@Rafael Marius Jeśli mowa o nauczaniu w domu, to jest to jakieś wyjście. Dochodzi indywidualne podejście do ucznia, i brak styku z zagrożeniami, jak agresja kolegów, czy narkotyki Ale dla mnie to dalej szkoła, tylko w innym wydaniu. Nauczanie w domach jednak najczęściej sporo kosztuje, więc nie każdego na to stać Nie każdy ma osoby z wiedzą i podejściem pedagogicznym w rodzinie Tak czy inaczej, szkoła niesie wiele zagrożeń. Z tym się zgadzam. I zaburzenia u młodzieży, o których mówisz, nie są fikcją

@Sylwester_Lasota Miła przejażdżka Pozdrowienia :)

@Quidem.art Bardzo fajne, pozytywne podejście

@iwonaroma Piękne spojrzenie I sensu wychwycenie :) Pozdrowienia :)

@Leszczym Trzeba odkrywać Nie ma innej drogi Pozdrowienia :)

@Natuskaa Bardzo ładnie poukładane emocje Z wiarą na lepszy czas Pozdrowienia :)

@Czarek Płatak Bardzo oryginalne spojrzenie Fajne do przetrawienia, choć nie lekkie Pozdrowienia :)

@Tymczasem Oby doceniać każdy ze spacerów A nie, przejmować się, tymi wędrówkami, których nie było Pozdrowienia :)

Z cyklu: Śpiewnik pielgrzyma Na sto dwanaście Już zapomniałem smak Twoich ust Nie pamiętam jak kiedyś było Zapomniałem jak twe oczy żarzyły się Me marzenie się w końcu ziściło Abyś nie wyprowadzała mnie z równowagi Abyś nie raniła mnie ciągle znów Żeby był spokój i pokój tu Żebyś była jak wyjęta ze snów Nie przewidziałem jednak jednego Że znikniesz, odejdziesz, zabraknie Cię W samotności kłótnie wspomina się miło I zrozumiałem, że budowały mnie Bo na tym polega piękno małżeństwa By doprowadzać się do szaleństwa By kochać, krzyczeć, a czasem szlochać Bo miłość to łzy, szczęścia i smutku To płacz jest duszy Płacz więc do skutku Płacz z radości, albo ze smutku Płaczcie razem i cieszcie się chwilą Bo wspólne chwile kiedyś miną I emocje marnie zginą Bo na tym polega piękno małżeństwa By doprowadzać się do szaleństwa By kochać, krzyczeć, a czasem szlochać Bo miłość to łzy, szczęścia i smutku //Marcin z Frysztaka Wszystkie moje książki Za darmo Znajdziesz na stronie: wilusz.org

@Rafael Marius Ciekawe podejście, rezygnacja ze szkół Są kraje biedne, gdzie szkolnictwo jest płatne. Nie każdego na nie stać. I dzieciaki niewykształcone, tworzą najuboższe warstwy społeczne. Nie wiem, czy rezygnacja ze szkół pchnęłaby nas cywilizacyjnie do przodu. Chyba nie. Problem z dotarciem do młodzieży to jedno. I tu się z Tobą zgadzam. Ale likwidacja szkół, to ograniczanie możliwości do rozwoju dla młodych. Jak się nie uczysz, to pracujesz, kradniesz, albo żebrzesz. Tak to działa.

@duszka Bardzo dobre podejście. Popieram Pozdrowienia :)