Somalija

@Corleone 11 Tak już jest między kobietą i mężczyznami, ciężko dochować obyczaju... Soa marzycieka...

@Arsis @Arsis Ta proza jest upoetyczniona, tak straszna, jak piękna...

@Corleone 11 Bardzo dziś wzruszająca narracja...

@Wędrowiec.1984 Hahaha 😅😅😅, to luźna myśl...

@Wędrowiec.1984 Jako aktorka, stwierdzam, że nie widzę się w obsadzie 😂😂😂

@Wędrowiec.1984 Może przyda się kobieta, która Lucyfera nawróci z drogi zła, Anioła ściągnie do piekieł a w poecie rozpali wszystkie zmysły... Powodzenia, będę czekać na dalszy ciąg...

@Wędrowiec.1984 Toż się poemat robi... Pozdrawiam 🙂

@OloBolo Kiedy to takie przyjemne... Hahaha 😅😅😅, pozdrawiam 🙂

@Moondog Nic nie poradzę, że z miłosną tęsknotą mam skojarzenie. To nie ujmuję piękna i obrazów, które powstają po przeczytaniu Twojego wiersza... Pozdrawiam 😊

@violetta Hahaha 😅😅😅 nago, to co innego...😅

@Koziorowska Życie, droga i ból... zatrzymujący wiersz. Pozdrawiam 🙂

@violetta Ja już bez ozdób nie lśnię 😅😊🙂

@violetta Miły erotyk, też kupiłam opaski: złotą rzymską i dwie z kryształkami... Trzeba lśnić 🙂.

@Moondog Miłość ma wiele odsłon... Pozdrawiam 🙂

@Wędrowiec.1984 Pisz, Ty możesz i umiesz...

@Wędrowiec.1984 Przez moje sny wędrują duchy i toczą swoje utarczki. Pozdrawiam 😏.

@Wędrowiec.1984 To wszystko dzieje się we śnie... To znaczy, to drapanie 😂😂😂.

był smukły piękny kręcone włosy czarne krucze (z tych co niełatwo minąć) we wsiach gdzie noc jeszcze po studniach siedzi w pieśniach weselnych więcej łez niż radości w progu cerkwi Wasylinie wyszły zęby mądrości nie pożyją razem jedno się położy oni jeszcze nie ale stare kobiety już wiedzą szybko rodzą się dzieci dni rozgrywa przetaczające się po mapie jajo Faberge osierociłeś też mnie Pamięci I. Romashky (1992-2022)

@Arsis Miewam straszne sny...

@A-typowa-b ,,zalana w sztok krajobrazami"? ,,ironiczny dotyk?, na szczęście czcionka tak męczy, że tylko te błędy znalazłam... Łucjan Staniak powraca...

@[email protected] Ja się wybieram... w Dolinę Chochołowską i na termy...

@violetta Dziękuję 🍬🍭🍬

tylko tobą wywołuję rzeczywistość snu skupiona wola i spokojny oddech przy odrzwiach zostawione miecze tkanek moja posada to zaostrzony pal bicz czasu oczy oprawia w strach paracetamol nie prostuje twarzy na poziomie słów w porządku jak u wszystkich nieuleczalna kawa cena życia nigdy nie była uczciwa z niechcianych miejsc stawiam stopy na Ziemi sprzed milionów lat blaski rozrszerzonych źrenic i wilgotnej skóry wybudzam się promienna maleńkim piersiom ciążą sutki znów dotykałeś je w myślach śniąc mnie całą noc reszta bez ciebie nic

@Wędrowiec.1984 Tak, troszeczkę bardziej podskórny, jesienny, dla rośliniarek i marzycielek...

@Wędrowiec.1984 Pozazdrościć takiego postrzegania i talentu lirycznego... Piękny wiersz, pozdrawiam ☺