Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

offline___________________

Użytkownicy
  • Liczba zawartości

    309
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

Odpowiedzi dodane przez offline___________________


  1. Krew. Lubię patrzeć jak płynie, cieknie. Strumieniem, strumyczkiem po równinach moich rąk i dłoni, by następnie skroplić się w jednorodną kałużę pod stopami.

    Lubię sobie wyobrażać, jak przemierza podskórne żylne korytarze, wartko i śpiesznie, żeby tylko zdążyć. Kolejny skurcz, kolejna porcja życiodajnej cieczy.

    Jedni sobie ją upuszczają, inni wpuszczają. Ot, obieg krwi w przyrodzie

     

     

    Moja interpretacja nie jest zgadywanką tego o czym pisała autorka.

    O tym myślę Sobie tak:) Lubię Siebie obserwować  i wiem że umieram, wszyscy umieramy powoli. Jedni Sobie upuszczają krwi. Pomagają Sobie  śmierci  np (narkotyki, papierosy, sznyty, alko), inni wpuszczają dbają o zdrowie. Jeszcze inni upuszczają jako dawcy by ratować innych.

    Podoba mi się "żeby tylko zdążyć" tu już mowa o krwince. Dla mnie! Wiersz jest o reinkarnacji bo jestem przekonany że  spotyka nas trochę to co tę krwinkę życiowych sprawach i pośmiertnych.

     

    Jestem czerwoną krwinką, przemierzam ciemny, niezgłębiony tunel. Mnie odmówiono przywileju uczestnictwa; jestem zaledwie obserwatorką. Mnie nakazano jedynie chłonąć krajobrazy.

     

    Tu dla mnie jest dla mowa o medytacji i takim stoickim podejściu do życia,  ale trochę to trudne z moją niewiedzą i nie ćwiczonym umysłem 

     Mogę tylko napisać że  mam podobne pytania co  ta krwinka  i też nie wiele wiem.

    Ogólnie podoba mi się porównanie z tą krwinką. Od razu  przyszło mi na myśl powiedzenie co na górze tak i na dole. I Siedem praw hermetycznych ale to już moje jazdy.

    Mam nadzieje że nie napisałem nic nie stosownego.

     

     


  2.  

    - nie wszystko stracone, te cholerne korporacje i papierowi ludzie chcą Cię tylko wykorzystać mój Przyjacielu. Na twoje szczęście są jeszcze ludzie którzy martwią się o innych... 

     

     

    Podoba mi się to zdanie najbardziej. Moim zdaniem nie mija się z prawdą. Smutne opowiadanie ale realistyczne , ja kiedyś kupiłem kompa z podobnym zamiarem i udało się przez  długie lata zagłuszałem nim Siebie aż się rozpadłem na kawałki.


  3. Nie znam się na obrazach zresztą na wierszach też słabo. Nie umiem połączyć  wiersza z obrazem. Wydaje mi się że obraz jest inspiracją, a nie interpretacją Pani wiersza. Pewnie się mylę. Obraz wyjątkowo mnie zainteresował, bo bardzo szybko wywołał we mnie skojarzenia i interpretacje. Aż muszę poczytać o autorze:)  


  4. Lubię czytać Pani wiersze są bardzo osobiste i szczere, takie mam wrażenie. Oczywiście interpretuje ten tekst na swój sposób.  Kiedy biegam, a właściwie po biegu jak już mam czas spaceru. Często rozmyślam  i zadaje Sobie różne dziwne pytania a potem staram się na nie odpowiadać udając kogoś innego.To takie terapeutyczne ćwiczenie bardzo mi pomaga. Odpowiedzi czasem mnie zdumiewają. Pozdrawiam mam nadzieje że nie przesadziłem z niczym.

×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności Polityka prywatności