Znajdź zawartość

„Bóg – Honor – Ojczyzna” Bóg – to nie obrazek święty, nie ksiądz i nie gmach kościoła. Honor – to nie pięść w obeldze, co do krwi bratniej woła. Ojczyzna – to nie owcza zagroda pod komendą pachoła! Bóg – to miłości wiara wszelka, ludziom w czynach oddana. Honor – patriocie, nie bandycie! To twarz czysta i nieskalana. Ojczyzna – to dobro matczyne, za które cenę się płaci, - nie szukanie wrogów wkoło, by ją w nienawiść zatracić. Polskie, niespokojne dusze, zawsze pierwsze do boju! Lecz przeciw sobie samym, w nienawiści, bez znoju. Brata i siostrę zabijać, rodzinę własną rozstrzelać, drutem kolczastym z lęku łóżka im powyścielać! Narody słowiańskie, do walki zrywami wciąż żyjące. „Serce oddaj Ojczyźnie!” – hasła jak kłamstwa kłujące. Trzeba ciąć, bić i niszczyć, poderżnąć bratu gardło? Wciąż nowych zwad szukać godnością upadłą. Wrogów sztucznych kreować, nawet gdy ich nie ma wcale, przeciw sobie buntować, by mieć lepsze morale. Głosu Kościoła słuchać, droga rzekomo jedyna… „Bóg, Honor, Ojczyzna” – dziś to zbyt często kpina! Bóg, Honor, Ojczyzna – dewizy tej nie ruszaj, chamie, bo pojęcia nie masz o wartościach w tej gamie! – Leszek Piotr Laskowski