Znajdź zawartość

"Lustro małego człowieka" Ile racji w bytu stanie, w rozmyślaniach czterolatka? Jego świata domniemanie – dla rodziców ciut zagadka. Patrzą na nas z maleńkości, spoglądając w górę wzrokiem pełnym bystrej ciekawości. Dla nich – stoją przed prorokiem. Prawdę im mów bez ściemniania, nawet gdy ci nie na rękę. Nie idź drogą zakłamania, bo stworzysz własną udrękę. Choć się boisz, że za wcześnie, by o świecie mówić szczerze, dziecko czuje – nawet we śnie – w co rodziciel jego wierzy. Gdy go zbywasz półprawdami, mącisz obraz rzeczywisty. Lepiej mierzyć się z faktami, by przekaz był zawsze czysty. Mały człowiek, wielka dusza – nie daj mu się rozczarować. Kiedy w podróż swą wyrusza, Tobą chce się pokierować. Zamiast tkać iluzji sieci, daj mu kompas, a nie mity. Wtedy miłość w nim rozniecisz, a nie lęku świat przegnity. Bo gdy prawda w domu gości, dziecko rośnie w swojej dumie. Bez domysłów i bez złości dużo lepiej świat rozumie. Więc bądź lustrem dla malucha, w którym widzi świat prawdziwy. On ci wierzy, on cię słucha – spraw, by w duszy był uczciwy. – Leszek Piotr Laskowski.