Znajdź zawartość

"Indywidualna ballada życia" Każdy z nas własną ją pisze, bez dublera i bez kalki. Czasem z wielkiej dumy liter, częściej – przez błędy i walki. Szkic w południe i w półcieniu, na tym, co chwila podsuwa. Gubimy sens w biegu zdarzeń, gdy los nad nami nie czuwa. Nie ma miejsca na korekty, brak gumki, by wrócić w czasie. Każdy fałszywy ruch palca zostaje w naszym atlasie. Jedna ma ostry smak pieprzu, druga – ten spokój po burzy. W tej bije adrenalina, tamta się w ciszy zanurzy. To nie filmy z happy endem, zapisy starć z własnym cieniem. Zbiory nieprzespanych godzin, zmagań z nawykiem i leniem. Gdy ekran istnienia zgaśnie, a dłoń przestanie już kreślić, zostanie błysk, który przetrwał balladę tej marnej treści. Życie domknięte bez puenty, między „muszę” a „co chciałem”. Zostawia ślad na papierze, a ty się wspomnieniem stałeś. – Leszek Piotr Laskowski