ja_bolek

i sodę ja dodaję Dosi

Gorgona: - rumu Rodin! A da Diana? Danaida da!

Dopiszę jeszcze kilka pomysłów Profesora: Sylabówkę: gąskom ma mama mamałygę - gęgała Dwuznacznik: imał Paryża wonie jesienią - i małpa ryża wonieje sienią Palindromy "przyzwoite": * ajaj! macam jaja! * darmo ta dama da - tom rad! * macam ja co noc! aj, macam! * ogół dyma damy długo * ale uda szałowe me! - woła z sadu Ela * a pupila pali pupa * i wabi co noc i bawi Być może te nie-przyzwoite zamieścił " KREOL" w publikacji " Na tropie świnksa"?

A, katany; żre, bo oberżyna taka. Raj. Oberżyny żre bojar.

Poniżej perełki Profesora Edmunda Johna: > a i włóż jej żółwia Ado, gapo, to pagoda > my tu lwy mamy w lutym Ada busolę losu bada > cukier żaba żre i kuc Antek, obok Etna ! > a w Emila wali mewa o, tu nadymimy, Danuto > markiza razi kram Igor ma tam rogi > nabili Liban Izo, Wiktor wrotki wozi > za palmami mam La Paz Izo, wysoki mimik osy wozi > Regino, to Niger Jadzi w gębę gwizdaj > i Lipsk spili a Roma ma tam Amora > Tolo ma samolot ima go naga Jaga nogami > Mani z sadu bobu dasz, i nam bul Kaziu i za klub > ej, Nowak co noc kawon je okpi Natan i PKO > je jak lalka jej nogi Lopka jak poligon > ej, mała, złe pełza - łam je i załoga nago łazi > ej, u kata, z sadu Judasz atakuje a to rodak - a to taka Dorota > ej, Yma Sumac Camusa myje upał u pułapu > o, tak, oper epoka to no, wisusy - sus, i won > Ada byt sułtana tłusty bada aj, mamo, te cyce to mam ja > aj i pop sos popija dusi popa popis ud > Izo, wikary raki wozi ino gazdę nędza goni > a narodowi piwo do rana a niwa da wina > reżim, Ado, da mi żer i partanina trapi > tak nam robi Borman kat wódy żal dla Żydów > a ino kłapał i łapał konia a i wam domu kum odmawia > ma tarapaty ta para tam a ta kanapa to kota pana kata > o tę już ujęto a złoto te, o poeto - to łza > Ada raportuje, że jutro parada salwa nad domem oddana w las > a kto to tka? Ada, panna pocałowana, woła: - co pan napada?! > ład nogom asana samogon dał oto łza z nizin za złoto

jemu bobu, bobu mej

..." Obok palindromów układa Profesor także sylabówki i dwuznaczniki. Sylabówki pole- gają na powtórzeniu w zdaniu obok siebie kilka razy tej samej sylaby. Na przykład: " aby dobra była herbata ta tata tataraku dodał". Dwuznaczniki zaś polegają na zbudowaniu takiego zdania , które w następstwie innego podzielenia ciągu liter na wyrazy (bez zmiany ich kolejności) utworzy inne zdanie: - pole ceni Ada jaśminowe - polecenia da Jaś mi nowe; - myśliwi karego konia kusili - myśli wikarego koniak usili; - to czytam tobie "lisie" - to czy tamto bieli się; - popasa ma luba tu - pop asa ma lub atu. Zaskakujące jest podobieństwo (wyłącznie charakteru) dwuznaczników Profesora do kalamburów aktora, satyryka i dziennikarza sprzed 160 lat - Alojzego Gonzagi Żółkow- skiego. Przytoczone przykłady są zaledwie drobną cząstką zbiorów Profesora. Zbiorów ciągle rosnących. Układanie palindromów jest bowiem jednym z codziennych zajęć. Podobnie jak rozwiązywanie krzyżówek - zdaniem Profesora - znakomicie ćwiczących pamięć. Byłoby dobrze, gdyby palindromy nie poszły w zapomnienie. Są częścią historii rozrywek umysłowych. Są częścia życia Profesora. Będąc w Kazimierzu zwróćcie uwagę na starszego poważnego pana w baskijskim berecie, z laseczka w ręku, cygarem lub fajką w ustach. Szedł będzie powoli przez rynek, lub stał przed budynkiem SARP-u dyskutując z młodymi malarzami i plastykami. Rozmowa z nim przekona każdego, że rozrywki umysłowe mogą być nie tylko wypełnieniem czasu i pasją, lecz także wielką przygodą. Tak jak są przygoda życia dla profesora Edmunda Johna." " KREOL" * * Krzysztof Oleszczyk: autor m.in. takich pozycji jak: Encyklopedia Rozrywek Umysłowych(dwa wydania); Krzyżówka; Rebus(cz.1,cz.2); Szarada; Na tropach świnksa.

a obytym umyty boa

cd. ... " Znał osobiście niemal wszystkich uznanych pisarzy, malarzy, rzeźbiarzy, architektów pierwszej połowy XX wieku. W księgarni Gebethnera i Wolffa przy Krakowskim Przedmieściu szperając po półkach z książkami regularnie spotykał się z Tuwimem i Słonimskim. Jest Profesor zawołanym gawędziarzem. Jego aktywne, twórcze życie i doskonała pamięć sprawiają iż jest niezrównanym partnerem i rozmówcą. Obecnie pasjonują go głównie t r z y tematy. Amerykański music-hall(posiada świetne nagrania najsłynniejszych wykonawców i dobrą aparature odtwarzajacą). Będąc jego gościem "musiałem" - siedząc otoczony kilkoma kolumnami i głośnikami, z których dwa trzymałemprzy uszach wysłuchać kilku wspaniałych nagrań. Druga pasja to Kazimierz. Profesor twierdzi, iż każdy kto kocha architekturę, his- torię, piękno przyrody przyjechawszy raz będzie zawsze tu wracał. Sam Profesor spędza wakacje w Kazimierzu już po raz czterdziesty piąty. Trzecia, największa pasja są p a l i n d r o m y. Zachętą do ich tworzenia był " Pegaz dęba" Juliana Tuwima. Kolejne powstawały w czasie długich, okupacyjnych wieczorów. Dziś zbiór liczy ponad 1600 palindromowych zdań. Właśnie zdań. Większość bowiem drukowanych palindromów "wyjęta" z wiersza nie tworzy sensow- nej myśli. Palindromy w formie istniejących samodzielnie zdań są znacznie trudniejsze do skonstruowania. A takie tylko układa Profesor. Dba on o poprawną składnię, zwartość, o tak czasem trudną do utrzymania sensowność. Ale przyjrzyjmy się kilku wybranym palindromom: * a złoto te, o poeto - to łza; * Ada raportuje że jutro parada; * salwa nad domem oddana w las; * o tę juz ujęto; * Ada, panna pocałowana woła: " co pan napada"; * oto łza z nizin za złoto; * a kto to tka? * ład nogom asana samogon dał. Palindromy te wybrane przypadkowo z zeszytu zawierającego trzysta najlepszych zdań świadczą w pełni o umiejętnościach mistrza." cdn.

Bo? ... Brr! Szukam smaku ZSRR, Bob.

oto idi ("o tę już ujęto"),* idioto! * palindrom prof. Edmunda Johna

łap, raz sum mu szarpał

Mat. On i w oberży żre. Bo wino tam.

Tekst pochodzi z "Rewii Rozrywki" ; nr 28 ; wówczas kwartalnika; a w 1974r - nr 4. Za życia Profesora. Autorem poniższego jest Krzysztof Oleszczyk. PROFESOR I JEGO PASJE Przed laty w paryskich kawiarniach i winiarniach, miejscach odwiedzanych przez międzynarodową bohemę - co wieczór spotkać można było grupy młodych ludzi pozdrawiających się tajemniczym zawołaniem: "atakanapa tokata panakata!" Ludzie ci, mimo brzmiącego iście z japońska powitania nie pochodzili bynajmniej z kraju Wschodzącego Słońca. Do Paryża przybyli z leżącej znacznie bliżej Polski. Byli głównie architektami i malarzami odbywającymi właśnie zagraniczne praktyki i staże. Byli wszyscy bez wyjątku uczniami Profesora. Właśnie Profesor - pasjonat i mistrz palindromów w czasie praktyk i przerw między wykładami starał się zarazić uczniów swoją wielką pasją. Podane tajemnicze zdanie jest właśnie palindromem. Podzielone na wyrazy tworzy zdanie = " - a ta kanapa, to kota pana kata" - czytane jednakowo od strony lewej do prawej i od prawej do lewej. Profesor liczy sobie lat setkę - jak sam mawia - bez, ledwo piętnastu. Jeszcze przed pierwszą wojną światową rozpoczął studia artystyczne we Lwowie, które kontynuował później w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych. O rozwoju jego zainteresowań artystycznych zadecydował nie kto inny, a sam król Zygmunt. Przed pierwszą wojną stał on na kolumnie nie jak obecnie na osi Krakowskiego Przedmieścia, lecz nieco cofnięty - w odległości kilku metrów i niemal dokładnie na wysokości okna Profesora( wówczas jeszcze ucznia jednejz warszawskich szkół). Do rodziny Profesora należał bowiem dom stojący na rogu Krakowskiego i placu Zamkowego, znany dziś jako siedziba Związku Literatów. Budynek ten z charakterysty- cznymi ruchomymi schodami prowadzącymi na trasę W-Z , we wszystkich przewodnikach zwany jest imieniem rodziny Profesora. Studia artystyczne były początkiem aktywnego i niezwykle ciekawego życia. Był Profesor znanym plakacistą , projektantem znaczków pocztowych, okładek książek, odznaczeń i medali, laureatem wielu nagród i konkursów. W 1916 roku otrzymał za projekty znaczków dwie pierwsze nagrody. W latach dwudziestych wspólnie z prof. Zygmuntem Kamińskim stworzył wielki plafon w Teatrze Narodowym. W roku 1939 zdobył pierwszą nagrodę w konkursie na wzór monety dwudziestozłotowej. Był jed- nym z pierwszych twórców i konstruktorów-amatorów odbiorników radiowych, w la- tach późniejszych - jak wspomina - pionierem stereofotografii. Był wreszcie pionierem szybownictwa. Co prawda konstruowane modele nie bardzo chciały latać , ale liczą się przecież pomysły, doświadczenia i próby. Po wojnie przez wiele lat pracował w katedrze rysunku na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Był twórcą ogromnych dekoracji z okazji świąt państwowych, przed kilku laty zdobył drugą nagrodę w konkursie na projekt będących obecnie w obiegu banknotów. cdn. Szereg informacji o Profesorze: Wikipedia - Edmund John.

Otman ... znam to

Jeż - intuicja - daj ciut niżej! wyż... niż - Jożin, żyw?! - Elfa kup Koloman! Mały mu.

ot, Jan: zmagam się, i smagam, znaj to

Ha, Tuwim raki karmi w Utah!

aj, ciut niżej ! Te co, wyżej? ... Jeż - intuicja - daj ciut niżej!

a tu robił Ramzes test Zefo

Ken: odpokutuje Joanna ( K.)

oto i kwazar, a z ...

a Kamil ślimaka, do rydza gaz dyro da. Kamil ślimaka? da Kamil - śni mokwa

As - sobaka w ONZ - Nowaka - bossa

a narzekasz Sam