W głębi duszy

"Puszka Pandory"
Zamknięta puszka Pandory
to moje serce.
I tysiąc osób w nią puka,
a ono chce czegoś więcej.
I głowy pilnuje rozum,
i mówi mu, że nie warto.
Lecz puszka Pandory pęka,
gdy słowa Twoje ją szarpią.
Broni się przed otwarciem,
choć głośno bije me serce.
Rozum każe wszak wątpić,
by nie cierpieć już więcej.
Gdy puszka w końcu pęknie,
wszystko rozleje na twe ręce.
Co zrobisz, gdy na dłoni
oddam Ci swoje serce?