Alinaa

W okowach własnej podświadomości Tkwię marnie jakoby dusza zbłąkana Na parapecie tańczy deszcz przenikliwości I pyta - gdzie jesteś - i pyta Myśli uciekają tym dalej jak szukasz Tym prędzej jak dociekasz I gubiąc się w tej nieznośnej lekkości Zatapiam ego w dolinie nicości Psyche domem stagnacji Ułudą siły, mirażem dominacji Kruchym obrazem próżności Czy wyrazem wrażliwości? Zwierciadła moje pusto błądzą Po sali upstrzonej wiedzą Kiedy deszcz pyta Lecz jego głos nie dociera