po drugiej stronie granicy
gdzie kontrola zanika
tam
gdzie cicho unosi się duch
podchodzę bliżej
i widzę twe ciało
z dala od siły swej
bez blasku
bez tchu
twoje światło
niegdyś jasne i żywe
teraz przygasłe
ciche prawdziwe
blednie u zmierzchu roli swej
tam gdzie cień twój się chyli
i odchodzi powoli
zaczyna się to
co silniejsze niż siła
nie blask
nie moc
ciebie tutaj trzyma
lecz to drżenie w samym rdzeniu duszy
echo tego
co w ukryciu się kruszy
iskra bólu
odwagi i żaru
co lśni po cichu
bez rozgłosu
bez czaru
bez tchu
