antonia

gdzie znajduje się zatarta piaskiem z klepsydry granica między beztroskim snem na jawie a tym kim jestem naprawdę może już czas się wybudzić a jeśli to tylko złudzenie dorosła głowa i dziecięca naiwność która wciąż trzyma mnie w pędzie gdzie stawiam nietrwałe przystanki chwilę na wszystko czekam może ja to tylko tutaj w małym zamkniętym świecie niespełnionych wyobrażeń nieodegranych scenariuszy czy wciąż mogę czekać czy przekroczyłam granicę wyczerpałam limit znaków na ostatni przystanek nadziei

@Sylvia @Waldemar_Talar_Talar pomarzyć zawsze można :)

@violetta bardzo dziękuję :)

@violetta dziękuję :)

@Waldemar_Talar_Talar bardzo dziękuję, pozdrawiam :)

@UtratabezStraty Coś w tym jest :) dziękuję za komentarz

gdyby tylko istniała umowa opatrywana trwałym tuszem który nie zblednie z upływem czasu bezterminowa gwarancja pewności że grząska ścieżka nie zboczy z trasy ani serce oddane gładkim dłoniom nie zostanie porzucone w przydrożnym lesie umowa na piękne życie bez głowy zmęczonej gonitwą myśli co krąży w tym samym miejscu na życie bez strachu przed zawracaniem

@Berenika97 dziękuję bardzo :)

odjechał pociąg w kierunku Gävle samotna maszyna na wąskim torze otoczona szwedzkimi jeziorami których nieskończony zasięg zaciera granicę z rzeczywistością może to tylko jesienna mgła której gęste kłęby rozproszyły się żeby delikatnie ucałować wodę zburzyć spojrzenie pasażera lada moment i będzie po wszystkim w okamgnieniu zaczęły przedzierać się nieśmiałe promienie słońca i rozganiać mgliste zwątpienie wystarczyła tylko chwila żeby jeziora dały się poznać blask błękitnego nieba pełnego nadziei