Pozory nas mylą, czekają spokojnie
Na błąd nasz, gdy ktoś jest tak dobry pozornie
To za tym się kryje ciemna tajemnica
Tak ciemna, jak nocna bez lampy ulica
Otwierasz się, dajesz wejść ludzią do środka
Bez stuku, a później, jak na kotka psotka
Będziesz krzyczeć, płakać, czemu cię zraniono
Czemu mury twego zaufania zburzono
Czemuż głupia taka że im się oddałaś?
Przecież sama sobie nie raz obiecałaś
Że już lepiej będzie, tylko teraz słusznie
Płaczesz, ukrywając swoją twarz w poduszkę
Lekcja to dla ciebie całkiem zrozumiała
Nikt do ciebie już nie wejdzie bez pytania
Teraz już nikomu nie otworzysz serce
Będziesz chciała uczuć, dowodu i więcej
Będziesz chciała prawdy, dowodów wierności
Lecz nie zaznacz nigdy w ten sposób miłości
Bo tu nie ma prawdy, bo tu nie ma rady
Nie pomogą słowa ni żadne obrady
Nie pomogą czyny, nie pomoże wiara
Bo wciąż w twoim sercu jest głęboka rana
Ile czasu minie póki się zagoi?
Wiele, bo ból czasu wcale nie się boi
