Alixx22

Deszcz drąży we mnie mroczne dziury Żadna kropla nie spływa z sumienia Opuszczam ręce, nie próbuję już łapać Brudnych łez wypływających z warg Wierzyłam, że to nowy dzień, lecz Widziałam koniec w martwych dłoniach Patrzę wstecz przezroczystym wzrokiem Może to tam prowadzi następny krok?

Bardzo dziękuję za komentarz oraz również gorąco pozdrawiam :)

Wsłuchaj się w szept mój Szukaj zawodzenia wśród sosen Może będzie cenne jak pożółkły zwój lub wyrzeźbi w Tobie twardy ból Wsłuchaj się w krzyk mój Nasączony szeptem cienia Kim ja jestem raz kochany, raz nienawidzony

@violetta @huzarc dziękuję <3

Każdy świt niczym cios w serce Żywe przez ostatnie chwile Zmierzch potokiem cichej krwii Bez przerwy zalewa sumienie Pnącza śmierci wrastają głęboko W obumarłe ciała myśli Bezsilny wzrok wiecznie utkwiony W mrocznej codzienności Oh, smutno mi patrząc na ludzi Tkwiących w tym potworze

@huzarc dziękuję :)

Patrzy na matczyne usta Szukając słowa odpowiedzi Czuje tylko chłód i cierpienie Przygotowane im przez świat Zerka w mokre oczy ojca Spragniony kropli nadziei Zostały w nich tylko obrazy Zgniecionych życiem ludzi Ściska się jego bezsilne serce Serce przykryte dymem nienawiści Gaśnie ostatni tańczący promyk Promyk jego beztroskiej młodości

@Tectosmith Bardzo dziękuję. Takie komentarze bardzo mnie motywują do dalszego tworzenia :)

@Tectosmith Bardzo dziękuję

Trzymałam Cię za rączkę Nie pozwalam Tobie Kochane dziecko moje Odejść w zapomnienie Mimo złudnych obietnic Codziennych spotkań naszych Wyszarpnęłaś swą rączkę Z wspólnych planów naszych Widziałam Cię coraz mniej Ty się nie obejrzałaś Czemu moja dziecino Dłużej nie pozostałaś? Przynosiłaś beztroskę Zostawiłaś dorosłość Wróć proszę, malutka Przeszłość powspominamy

@tie-break Dziękuję za bardzo szczegółowy komentarz. Postaram się nad tym popracować.

Świat pod puchem już śpi Drzewa kołyszą swe dzieci Śnieg okrywa czuło budynki Zmęczone pośpiechem ulice Nawet kamienie smutne i zimne Spijają blask wieczornych gwiazd