Bogdan Tęcza

WIERNI

Dopóki w nas lawa nie wystygła

Dopóki serce trzeszczy w piersi

Bądźmy dla siebie ożywczym wiatrem

I wypełniajmy wolną przestrzeń.

Ref;Łańcuchy zrywać mamy siłę

Nikt nas nie będzie batem pieścił

Niech ryk silnika nam skrzydła rozwija

Tnijmy maszyną swej drogi przestrzeń.

Być może chwila to ostatnia

Być może czas nasz właśnie mija

Kreślmy pazurem znak po sobie

Niech młoda dusza skrzydła rozwija.

Ref; Łańcuchy zrywać mamy siłę

Nikt nas nie będzie batem pieścił

Niech ryk silnika nam skrzydła rozwija

Tnijmy maszyną swej drogi przestrzeń.

Gdy nam wyliczą cel autostrady

I na niebiosach znak przestawią

Pełni spełnienia jedźmy ku światłu

Co całe życie do kresu trasy prowadzi

Ref; Łańcuchy zrywać mamy siłę

Nikt nas nie będzie batem pieścił

Niech ryk silnika nam skrzydła rozwija

Tnijmy maszyną swej drogi przestrzeń.

Skóra i glany już wytarte

I wacha kroplą ostatnią płynie

To warto było gonić się z wiatrem

Bo kiedy jedziesz czujesz że żyjesz.

Ref; Łańcuchy zrywać mamy siłę

Nikt nas nie będzie batem pieścił

Niech ryk silnika nam skrzydła rozwija

Tnijmy maszyną swej drogi przestrzeń.

Bogdan Tęcza®

3.06.2026