Bogdan Tęcza

            SŁOWA

Słowa, słowa, przecinające powietrze

ze świstem jak miecze, każde z nich

inne, a jednak potrafią przebić serce,

okaleczyć duszę i przeniknąć do

szpiku, zatruwając umysł.

Jedne mają moc niszczycielską,

powalają na kolana i wyciskają łzy,

drugie tną łagodnie umysł, rozlewając

w duszy ciepło prawdy i pozwalają

rodzić się na nowo.

Kim byśmy byli gdyby nie potoki słów

wylewana na nas od pokoleń, w

nadziei twórców, że znajdą żyzny

grunt, i dobra plonem odpłacą

stukrotnym.

Od dzieciństwa słowo jawi się ciepłym

tchnieniem, lub lodowym ostrzem, a

wolna wola i plastyczność duszy,

pozwala na kształtowanie w nas

człowieczeństwa , z paletą wyborów.

Dziś gdy wiosna puka do drzwi serc,

niech słowa wyrażane w godowym

śpiewie ptaków, będą balsamem dla

ciętej słowem duszy ,i radością dla

umysłu.

Bogdan Tęcza.