Bogdan Tęcza

             PRZEKORNIE

Choćbym szedł ciemną doliną, zła się nie

ulęknę, bo ty jesteś ze mną, te słowa

dźwięczą wciąż w głowie gdy w zaspach

bezsilności upadam, one wciąż są i dają

mi pewność.

Jest czas gdy dusza rwie się na strzępy, a

serce z bólu pęka, przyklejam uśmiech

do twarzy, gdy ludzkie plemię wyszydza,

zbyt śmiało, ja idę dalej brzegiem swych

myśli, mam wiarę i ufnie przyklękam.

Komputery dziś wytyczają nam drogę,

słuszność wykresów wciąż karząc uparcie

szerzyć, a ja, zanim usiądę z kromką

chleba za stołem, wolę w swoje

staromodne ciche pacierze wierzyć.

Do pierwszych rzędów nigdy mnie nie

ciągnęło, bo z wiatrem we włosach pewnie

dziwnie wyglądam, zamiast krawat

poprawiać nerwowo, wolę z siodła swojej

maszyny, kochane Bieszczady oglądać.

Czasem mówią, żem samotnik i dziwak, że

w moim wieku w złudną godność się ubrać

pasuje, a ja milczę i się w duchu szczerze

uśmiecham, jadę dalej i czasem w swe

wnętrze, kilka kropel wolności tankuję.

Bogdan Tęcza®

,, 1 zw. Psalm 23 Pisma Świętego..''