„Persowie” (gr. Persai) to antyczna tragedia Ajschylosa, wystawiona w 472 roku p.n.e. i uznawana za najstarszy zachowany dramat grecki. Utwór jest jedyną ocalałą częścią trylogii nagrodzonej podczas ateńskich Dionizjów, a jego wyjątkowość polega między innymi na tym, że nie opowiada mitu, lecz odnosi się do niedawnego wydarzenia historycznego: klęski floty perskiej w bitwie pod Salaminą. Akcja rozgrywa się w Suzach, przed pałacem królewskim, gdzie chór perskich starców i królowa Atossa oczekują wieści o wyprawie Kserksesa przeciw Grecji. Goniec przynosi wiadomość o katastrofie, opisując rozbicie ogromnej perskiej floty przez Greków, śmierć wielu wodzów oraz dramatyczny odwrót ocalałych. Następnie zostaje przywołany duch Darejosa, który tłumaczy klęskę pychą Kserksesa, zwłaszcza próbą ujarzmienia Hellespontu, i zapowiada dalsze nieszczęścia Persów pod Platejami. Tragedia kończy się powrotem pokonanego Kserksesa i wspólnym lamentem nad upadkiem potęgi państwa, śmiercią młodych wojowników oraz zgubnymi skutkami ludzkiej pychy. „Persowie” są więc dramatem o wojnie, żałobie, odpowiedzialności władcy i granicach ludzkiej potęgi.