„Oresteja” to trylogia tragedii starogreckich autorstwa Ajschylosa, wystawiona w 458 roku p.n.e. i uznawana za jedyny w całości zachowany przykład antycznej trylogii tragicznej. Składa się z trzech dramatów: „Agamemnona”, „Ofiarnic” oraz „Eumenid”, które przedstawiają losy rodu Atrydów po wojnie trojańskiej. W pierwszej części Klitajmestra zabija wracającego spod Troi Agamemnona, mszcząc się między innymi za ofiarowanie córki Ifigenii; w drugiej Orestes, działając z rozkazu Apollina, zabija matkę i jej kochanka Ajgistosa, aby pomścić ojca; w trzeciej ścigany przez Erynie bohater zostaje osądzony w Atenach przed trybunałem ustanowionym przez Atenę. Najważniejszym tematem „Orestei” jest przejście od prywatnej, rodowej zemsty do publicznego wymiaru sprawiedliwości, opartego na sądzie i prawie. Trylogia ukazuje także konflikt dawnych i nowych porządków religijnych, ciężar dziedziczonej winy, znaczenie boskich wyroków oraz narodziny ładu społecznego, w którym krwawa odpłata zostaje zastąpiona instytucją procesu.