„Niecierpliwi” to powieść Zofii Nałkowskiej, w całości opublikowana po raz pierwszy w 1938 roku, a pierwotnie planowana pod tytułem „Czarna godzina”. Utwór należy do dojrzałej twórczości autorki i ma charakter powieści psychologicznej oraz rodzinnej, skupionej na dziedziczeniu traum, pamięci o zmarłych, lęku przed losem i niszczącej sile nieporozumień. Fabuła koncentruje się na małżeństwie Jakuba Mrowy i Teodory, których życie zostaje naznaczone przez dramatyczną historię rodzin Szpotawych, powracające samobójstwa, poczucie winy oraz niemożność porozumienia. Nałkowska ukazuje bohaterów jako ludzi uwikłanych w przeszłość, zależnych od wspomnień, cudzych opowieści i własnych urazów; szczególnie ważne są tu rozpad więzi małżeńskiej, dawne winy Jakuba wobec Marii i dzieci oraz stopniowe oddalanie się Teodory, która w Wiekszni odnajduje chwilowe ukojenie i zakochuje się w Albinie. Tragiczny finał, w którym Jakub z zazdrości strzela do żony, a następnie popełnia samobójstwo, podkreśla pesymistyczną wymowę powieści: człowiek pozostaje bezradny wobec własnych namiętności, dziedziczonych lęków i mechanizmów psychiki, których nie potrafi w pełni zrozumieć ani opanować.