„Kukuryku na ręczniku” to zbiór opowiadań dla dzieci autorstwa Marii Kownackiej, opublikowany w 1936 roku. Utwór ma charakter wychowawczy i edukacyjny, a jego głównym celem jest kształtowanie u najmłodszych czytelników nawyków związanych z higieną osobistą, utrzymywaniem porządku oraz odpowiedzialnością za własne rzeczy. Autorka w przystępny i humorystyczny sposób przedstawia codzienne sytuacje, ucząc między innymi regularnego mycia rąk i zębów, wietrzenia pomieszczeń, dbania o ubrania, sprzątania oraz właściwego obchodzenia się z książkami. W opowiadaniach pojawiają się dzieci, troskliwi dorośli, a także ożywione przedmioty codziennego użytku, które rozmawiają, odczuwają emocje i pomagają bohaterom zrozumieć znaczenie dobrych przyzwyczajeń. Ważną postacią jest ciotka Klotka, ucząca dzieci samodzielności i praktycznych umiejętności, takich jak przyszywanie, cerowanie czy pielęgnacja paznokci. Charakterystycznymi cechami zbioru są personifikacja, humor, elementy fantastyczne oraz połączenie zabawy z nauką. „Kukuryku na ręczniku” należy do nurtu polskiej literatury dziecięcej o tematyce obyczajowo-wychowawczej i odzwierciedla zainteresowanie Marii Kownackiej codziennym życiem dziecka oraz metodami przekazywania wiedzy poprzez krótkie, pomysłowe historie.