„Czerwone chustki” (wł. „Fazzoletti rossi”) to powieść młodzieżowa włoskiej pisarki Roberty Marasco, opublikowana po raz pierwszy w 2020 roku. Polskie wydanie ukazało się w 2021 roku nakładem wydawnictwa Dwukropek, w przekładzie Barbary Bardadyn i z ilustracjami Anny Rudak. Głównymi bohaterkami są trzynastoletnia Camilla oraz jej szkolna koleżanka Luna. Pierwsza z dziewcząt próbuje odnaleźć się po śmierci matki, przeprowadzce i zmianie sytuacji rodzinnej, druga natomiast funkcjonuje jednocześnie jako zwyczajna uczennica i popularna tiktokerka Lunatika. Punktem wyjścia do przedstawienia ich problemów staje się pierwsza miesiączka Camilli oraz rozpowszechnienie bez jej zgody prywatnego nagrania dotyczącego menstruacji. Powieść przedstawia życie współczesnych nastolatków, dla których media społecznościowe, komunikatory i popularność w internecie są ważnymi elementami codzienności. Sposób prowadzenia narracji nawiązuje do tego świata także formalnie, ponieważ w książce pojawiają się wiadomości, rozmowy internetowe i elementy charakterystyczne dla komunikacji za pomocą aplikacji.
Najważniejszym tematem „Czerwonych chustek” jest przełamywanie tabu związanego z menstruacją oraz problem wstydu towarzyszącego dojrzewaniu. Roberta Marasco pokazuje, że brak otwartej rozmowy o naturalnych procesach zachodzących w ciele może prowadzić do lęku, osamotnienia i poczucia wykluczenia. Tytułowe czerwone chustki, początkowo związane z pomysłem Camilli, aby dziewczęta podczas miesiączki nie musiały ukrywać swojego doświadczenia, stopniowo stają się symbolem solidarności, akceptacji i sprzeciwu wobec zawstydzania. Powieść podejmuje również zagadnienia cyberprzemocy, naruszania prywatności, presji mediów społecznościowych, trudnych relacji rodzinnych, żałoby, przyjaźni i potrzeby bycia sobą. Ważne miejsce zajmuje problem oceniania młodych ludzi przez otoczenie oraz wpływu internetowej popularności na relacje z innymi. „Czerwone chustki” mają więc charakter nie tylko obyczajowy, lecz także edukacyjny i społeczny, zachęcając do bardziej otwartego mówienia o dojrzewaniu oraz do traktowania menstruacji jako naturalnego elementu życia, a nie powodu do wstydu.