„Ania z Avonlea” to powieść kanadyjskiej pisarki Lucy Maud Montgomery, wydana po raz pierwszy w 1909 roku jako „Anne of Avonlea”, druga część cyklu rozpoczętego przez „Anię z Zielonego Wzgórza”. Utwór obejmuje kolejny etap życia Ani Shirley, od szesnastego do osiemnastego roku życia, gdy bohaterka rezygnuje czasowo ze studiów, aby pozostać z coraz gorzej widzącą Marylą, i rozpoczyna pracę nauczycielki w szkole w Avonlea na Wyspie Księcia Edwarda. W powieści Ania zdobywa doświadczenie pedagogiczne, angażuje się w działalność Koła Miłośników Avonlea, pomaga wychowywać osierocone bliźnięta Tolę i Tadzia, zaprzyjaźnia się z panem Harrisonem, Jasiem Irvingiem oraz panną Lawendą Lewis, a także nadal pielęgnuje więź z Dianą i Gilbertem. Fabuła łączy codzienne szkolne obowiązki, zabawne pomyłki, rodzinne perypetie i wątki uczuciowe, zwłaszcza historię panny Lawendy i Stefana Irvinga oraz stopniową zmianę spojrzenia Ani na Gilberta. „Ania z Avonlea” zachowuje pogodny, obyczajowy charakter cyklu, ukazując dojrzewanie bohaterki, jej wyobraźnię, potrzebę czynienia świata lepszym oraz przejście od dziewczęcych marzeń ku bardziej odpowiedzialnemu, dorosłemu życiu.