Tomasz Judym jako postać tragiczna

Autorem opracowania jest: Adrianna Strużyńska

Główny bohater powieści Stefana Żeromskiego „Ludzie bezdomni” musi dokonywać trudnych wyborów. Jest rozdarty wewnętrznie między poświęceniem dla idei pracy organicznej i pracy u podstaw oraz poszukiwaniem prywatnego szczęścia. Judym buntuje się przeciwko niesprawiedliwości i dyskryminacji, ale w swojej walce pozostaje samotny i ponosi liczne porażki. Można stwierdzić, że jest bohaterem tragicznym.

Tomasz Judym w dużej części został ukształtowany przez swoje trudne dzieciństwo. Pochodzi z rodziny ubogiego szewca, nadużywającego alkoholu. Wychowywał się w ciasnej, dusznej suterenie, którą porównuje do grobu. Matka wciąż chorowała, aż w końcu zmarła. Tomasz został zabrany przez zamożną ciotkę, która umożliwiła mu edukację. Jego życie pod jej opieką nie było jednak łatwe. Judym pełnił rolę chłopca na posyłki, był bity i poniżany. Jedyną szansą na lepszą przyszłość była dla niego nauka. Odrabiał lekcje w przedpokoju, a nocami przygotowywał się do egzaminów. Judym osiągnął swój cel, ukończył studia medyczne i praktyki lekarskie w Paryżu. Nie potrafi jednak skupić się na własnym szczęściu. Jest przekonany, że musi spłacić dług wobec społeczeństwa. Postanawia poświęcić swoje życie pomocy ubogim chłopom i robotnikom, którzy w przeciwieństwie do niego, nie mieli szansy na wydostanie się z biedy.

Bohater jest wyalienowany. Nie ma swojego miejsca na świecie. Należy więc do tytułowych „ludzi bezdomnych”. Ma pochodzenie robotnicze, ale jego życie znacznie różni się od rzeczywistości ubogich pracowników fabryk, mieszkających w skandalicznych warunkach. Judym poświęca się pomocy biedocie, ale jednocześnie często czuje do niej niechęć. Dostrzega bierność i pijaństwo, szerzące się wśród robotników i chłopów. Ze względu na swoje wykształcenie, bohater obraca się w środowisku inteligencji. Tam jednak również nie czuje się swobodnie. Podczas spotkania z panią Niewadzką i pannami Orszeńskimi, tłumaczy się ze swojego pochodzenia. Jest zakłopotany podczas odczytu u doktora Czernisza, czuje się gorszy od znanych, zamożnych lekarzy.

Młody medyk jest bardzo wrażliwy i empatyczny. Nie potrafi być obojętny na cierpienie drugiego człowieka. Wpada w gniew, gdy obserwuje brak higieny, zapadające się domy i choroby. Nie umie skupić się na własnym życiu, dopóki na świecie istnieją bieda i dyskryminacja społeczna. Judym staje się więźniem swojej wrażliwości. Czuje, że musi spłacić dług, który w rzeczywistości jest wytworem jego wyobraźni. Oczywiste jest jednak, że misja, której podejmuje się Judym, jest niemożliwa do wykonania. Jednostka nie jest w stanie zmienić losu setek tysięcy ubogich. Bohater rezygnuje ze wszystkiego, porzuca nawet ukochaną Joasię Podborską. Jest przekonany, że nie może mieć nikogo bliskiego, ponieważ własna rodzina odciągnie go od pracy na rzecz ubogich. Judym rezygnuje z miłości w imię ideałów, które nie mają szans na realizację.

Judym jest bohaterem tragicznym, ponieważ mimo najlepszych chęci, jego działania nie przynoszą skutku. Bohater ponosi kolejne porażki. Próbuje nakłonić warszawskich medyków do pracy na rzecz poprawy warunków życia ubogich. Zostaje jednak skrytykowany i uznany za marzyciela. Paradoksalnie, Judym pozbawia się możliwości udzielania pomocy medycznej. Z powodu złej opinii, w jego gabinecie nie pojawia się ani jeden pacjent. Podobnie dzieje się w Cisach. Judym chce osuszenia terenu czworaków, aby zakończyć epidemię febry. Wchodzi w konflikt z zarządem, dlatego zostaje zwolniony. Gdyby działał bardziej spokojnie i przemyślanie, nie straciłby szansy na dalszą pomoc chłopom. Wepchnięcie administratora Krzywosąda do brudnej stawy skutkuje otrzymaniem wypowiedzenia. Judym musi opuścić Cisy. Po przyjeździe do Zagłębia Dąbrowskiego, bohater postanawia się poświęcić pracy lekarza fabrycznego. Nie wiadomo, czy jego poświęcenie przyniesie oczekiwane efekty. Judym ponownie musi zmierzyć się z obojętnością społeczeństwa. W swojej walce jest całkowicie samotny.

Los bohatera jest tragiczny, ponieważ lekarz nie potrafi być szczęśliwy. Nie skupia się na pozytywnych stronach rzeczywistości, zwraca uwagę wyłącznie na biedę, choroby i niesprawiedliwość. Judym nie potrafi pogodzić się z istnieniem zła, chociaż jest ono wszechobecne. Całkowicie poświęca się misji, z góry skazanej na porażkę.


Czytaj dalej: Rozdziobią nas kruki, wrony - plan wydarzeń

Komentarze