Ludzie bezdomni - bohaterowie

Autorem opracowania jest: Adrianna Strużyńska

Tomasz Judym to główny bohater powieści Stefana Żeromskiego „Ludzie bezdomni”. Jest młodym lekarzem, ukończył uczelnię medyczną w Warszawie oraz staż w Paryżu. Pochodzi z rodziny ubogiego szewca, nadużywającego alkoholu. Jego dom rodzinny to wilgotna, duszna suterena na warszawskiej ulicy Ciepłej. Ma starszego brata, Wiktora. Po śmierci chorowitej matki, Tomasza zabrała do siebie zamożna ciotka. Kobieta umożliwiła mu zdobycie wykształcenia, ale Judym pełnił rolę chłopca na posyłki, był bity i poniżany. Bohater jest idealistą, stara się wcielać w życie pozytywistyczne hasła pracy organicznej i pracy u podstaw. Po powrocie do Warszawy, stara się uświadomić medyków o konieczności pomocy ubogim. Zostaje jednak uznany za marzyciela i okryty złą sławą, przez co w jego gabinecie nie pojawia się ani jeden pacjent. Następnie, Judym podejmuje pracę w uzdrowisku w Cisach. Tam również spotyka go porażka, zarząd ośrodka ceni zyski bardziej, niż zdrowie ubogich mieszkańców wsi. Tomasz wyjeżdża więc do Zagłębia Dąbrowskiego, aby udzielać pomocy medycznej górnikom. Dla idei poświęca wszystko, nawet związek ze swoją narzeczoną, Joasią Podborską.

Joanna Podborska to ukochana głównego bohatera. Pochodzi ze zubożałej rodziny szlacheckiej, zamieszkałej we wsi Głogi. Wcześnie straciła rodziców, dlatego musiała nauczyć się samodzielności i pracowitości. Dzięki pomocy ciotki ukończyła gimnazjum w Kielcach, a następnie wyjechała do Warszawy, aby pracować jako guwernantka. Jest emancypantką, sama zarabia na swoje potrzeby, a dodatkowo troszczy się o młodszych braci: Henryka i Wacława. Judym poznaje ją w Paryżu, gdy pracuje, jako guwernantka panien Orszeńskich. Joasia jest szczerą, dobroduszną dziewczyną. Ma nadzieję na stworzenie własnego domu z Tomaszem, ale zostaje przez niego porzucona.

Korzecki to inżynier, pracujący w kopalni Sykstus w Zagłębiu Dąbrowskim. Jest znajomym Judyma z czasów praktyk w Paryżu. Proponuje koledze posadę lekarza fabrycznego. Korzecki zmaga się z problemami psychicznymi, jest dekadentem. Nie potrafi pogodzić się ze złem i niesprawiedliwością. Jego losy kończą się tragicznie, popełnia samobójstwo.

Pani Niewadzka to zamożna wdowa i właścicielka Cisów. Jej mąż, Izydor założył tam uzdrowisko. Opiekuje się wnuczkami - Natalią i Wandą Orszeńskimi.

Natalia Orszeńska jest siedemnastoletnią wnuczką pani Niewadzkiej. Straciła rodziców, dlatego pozostaje pod opieką babci. Początkowo, Judym jest zainteresowany właśnie nią, a nie Joasią Podborską. Dziewczyna jest jednak z wzajemnością zakochana w Karbowskim. Decyduje się na desperacki krok, bierze z nim potajemny ślub, a następnie małżonkowie uciekają w podróż po Europie. Natalia jest życzliwa, pomaga przypadkowo napotkanej Teosi Judymowej.

Wanda Orszeńska to młodsza siostra Natalii. Ma piętnaście lat. Pozostaje w bliskiej relacji ze swoją opiekunką, Joasią Podborską.

Wiktor Judym jest starszym bratem Tomasza. Nie miał szansy na zdobycie wykształcenia. Wciąż mieszka na ulicy Ciepłej, razem z żoną Teosią, córką Karoliną, synem Frankiem i ciotką Pelagią. Wykonuje ciężką i niebezpieczną pracę, obsługuje gruszkę Bessemera w stalowni. Postanawia zmienić los swojej rodziny i wyjeżdża do Szwajcarii. Udaje mu się znaleźć lepiej płatną pracę, ale po przyjeździe żony i dzieci, stwierdza że powinni przenieść się do Ameryki.

Teosia Judym to żona Wiktora. Ciężko pracuje w fabryce cygar, aby pomóc mężowi w utrzymaniu rodziny. Jest mniej odważna od Wiktora, boi się podróży do Szwajcarii. Pozostaje jednak posłuszna mężowi i mimo perypetii w drodze, dołącza do niego za granicą.

Doktor Węglichowski jest dyrektorem uzdrowiska w Cisach. Proponuje Judymowi posadę swojego asystenta. Początkowo sprzyja nowemu pracownikowi i darzy go sympatią. Gdy jednak Tomasz coraz wyraźniej domaga się zmian w ośrodku, Węglichowski odwraca się od niego i popiera stanowisko zarządu. Jest lekarzem, ale nie dba o zdrowie ubogich mieszkańców wsi. Nie reaguje, gdy w czworakach wybucha epidemia febry. Z czasem zaczyna żałować, że zatrudnił Judyma. Gdy Tomasz w odruchu desperacji wpycha administratora do stawu, Węglichowski wręcza mu wypowiedzenie.

Jan Bogusław Krzywosąd Chobrzański to administrator uzdrowiska w Cisach. Jest obieżyświatem i znawcą sztuki. Interesują go jedynie zyski. Odmawia osuszenia stawów, które powodują febrę u dzieci, ponieważ ośrodek zarabia na ich zarybianiu. Wpada też na pomysł, aby spuszczać szlam ze stawów do rzeki, z której chłopi czerpią wodę. Zostaje wepchnięty przez rozwścieczonego Judyma do stawu.

Leszczykowski to prezes uzdrowiska w Cisach. Za granicą używa pseudonimu M. Les. Jest synem ubogiego szlachcica, zamieszkałego nieopodal Cisów. Został włączony do spółki, ponieważ był kolegą pana Niewadzkiego z lat szkolnych. Osiągnął sukces, dzięki ciężkiej pracy. Początkowo podejmował się najprostszych zajęć, a w końcu został kupcem i właścicielem magazynów. Prowadzi ożywioną korespondencję z Judymem.

Karbowski to ukochany Natalii Orszeńskiej. Stracił cały majątek przez podróże i hazard. Podczas pobytu w Cisach, nie płaci za pokój i oszukuje podczas gry w karty. Jest lekkoduchem, który z pewnością straci także posag swojej żony. Judym porównuje go do kwiatu tuberozy, pięknego, ale bezużytecznego.


Czytaj dalej: Ludzie bezdomni - motywy literackie

Komentarze