Interpretacja

W malinowym chruśniaku

Autor wiersza Bolesław Leśmian
Interpretacja stworzona przez: Dominika D

,,W malinowym chruśniaku" to jeden z popisowych wierszy polskiego artysty dwudziestolecia międzywojennego - Bolesława Leśmiana. Poeta ten, na przekór typowej dla tamtych czasów fascynacji techniką i szybkim rozwojem, nie pisał o nieodmienianym wtedy jeszcze przez przypadki radio i aeroplanie, ale na warsztat często brał człowieka nieucywilizowanego, pierwotnego. W analizowanym utworze autor opisał przyrodę współgrającą z ludzkimi gorącymi uczuciami.

,,W malinowym chruśniaku" nie jest wyrazem spokojnej kontemplacji przyrody, ale zmysłowym erotykiem. Dwoje zakochanych ucieka ,,przed ciekawych wzrokiem" do chruśniaku. To ostatnie słowo tytułu będące przestarzałym synonimem zarośli sygnalizuje, że wiersz będzie utrzymany w stylizacji bliskiej folkloru. Będący kontynuatorem tradycji młodopolskiej Leśmian idealizował polską wieś i widział w niej źródło pierwotnych, boskich wręcz wartości, jakie utraciło miasto. Para kochanków je maliny, potem się nimi karmi wzajemnie, aż wreszcie stają się one "narzędziem pieszczoty". Ich miłosne przeżycia odbywają się pośród swoistego mikropejzażu. Poeta nie nakreśla bowiem sytuacji lirycznej ogólnikowo, ,,zapodzianym po głowy" można się przyglądać tylko z bliska. Pojawiają się więc ,,rdzawe guzy" na liściu, wisiory pajęczyn, kosmaty żuk - detale, które choć same w sobie nie są niczym ładnym, prześwietlone słońcem i otoczone słodką wonią malin stają się elementem pięknego, baśniowego miejsca.

Namiętność dwojga zakochanych jest ,,w całym niebie" pierwsza i wyjątkowa, a otaczająca ich zmysłowa natura - ciepła, duszna, lepka dopełnia ich wrażenia i je potęguje. W ten sposób ludzie zamknięci w malinowym chruśniaku jednoczą się z przyrodą - wracają do utraconego raju. Przeżywają romans nie tylko ze sobą nawzajem, ale oddają się także biologicznej pełni życia. W ten sposób ukryta w zaroślach para realizuje odwieczną tęsknotę człowieka za zespoleniem się ze wszechświatem. Właśnie dlatego, że ich wszechświat jest mikroskopijny, skoncentrowany na szczegółach, intymną chwilę kochankowie przeżywają nie tylko w sposób cielesny, ale też duchowy. Metafizyka to coś, co określa poezję Leśmiana. Nie bez powodu "W malinowym chruśniaku" często porównuje się do sonetów krymskich Mickiewicza. Międzywojenny poeta inspirował się romantyzmem i z powodzeniem odtworzył oraz na swój sposób przerobił wątek przyrody, która jest magiczna, niepojęta rozumem i ma potężny wpływ na świat wewnętrzny człowieka. Talent Leśmiana sprawia, że większość jego wierszy oddziałuje na odbiorcę w sposób bezpośredni, przenosząc go do świata rajskiego czy baśniowego przepełnionego braterstwem z przyrodą i miłością do niej.

W utworze ,,W malinowym chruśniaku" Leśmian wykreował romantyczny nastrój dzięki swemu niepowtarzalnemu stylowi obrazowania. Tekst jest ubogacony kunsztownymi epitetami jak ,,rdzawe guzy" czy też bardziej rozbudowanymi jak - ,,narzędziem pieszczoty/ Tej pierwszej, tej zdziwionej[..]" i metafor - ,,Palce miałaś na oślep skrwawione ich sokiem". Zastosowanie rymów naprzemiennych i inwersji nadaje utworowi jemu typowy rytm.

Bolesław Leśmian stworzył jeden z najbardziej kojarzonych i najsłynniejszych polskich erotyków w ogóle. Mimo że ,,W malinowym chruśniaku" przedstawia intymną chwilę, jest to utwór, który nie tylko nie przekracza granicy dobrego smaku, co jeszcze nie skupia się wcale na cielesnych przeżyciach otoczonych zaroślami ludzi. Akcent pada na przyrodę, to z nią postacie wiersza naprawdę współżyją. Ona wywołuje u nich określony stan, wzmacnia go i zapewnia metafizyczne doznania.

Komentarze

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności.
ROZUMIEM