Interpretacja

kobiety Rubensa

Autor wiersza Wisława Szymborska
Interpretacja stworzona przez: szopa
Analiza i interpretacja wiersza W. Szymborskiej, pt: „Kobiety Rubensa”.

Tytuł wiersza sugeruje, iż jest on związany z twórczością flamandzkiego malarza - Rubensa. Tematem przewodnim utworu jest przedstawienie obrazu kobiety żyjącej w XVII wieku - czyli w okresie baroku.

Jest to wiersz biały, czyli nie posiadający rymów, podzielony na siedem zwrotek. Podmiot liryczny wiersza przygląda się kobietą i opisuje je z najdrobniejszymi szczegółami. Cały utwór można podzielić na trzy części: część pierwsza przedstawia jak wyglądały kobiety siedemnastowieczne - "córy baroku", część druga dotyczy kobiet szczupłych, a więc takich, które są współczesnym ideałem piękna. Poetka nazywa je "wygnankami stylu", ponieważ ideał piękna okresu baroku odrzucał kobiety, które były zbyt szczupłe. Część trzecia ma charakter karykaturalny, jest wyolbrzymieniem (czyli polega na hiperbolizacji, nagromadzeniu dużej ilości środków stylistycznych, powodujących przesadne wrażenie czegoś) cech kobiet barokowych. Autorka posuwa się nawet do pewnego ośmieszenia wizerunku tych pań. Stwierdzi, że przecież kobieta nie może być "tłustym daniem miłosnym!". Z drugiej strony jednak można wywnioskować, że poetka współczuje kobietom z tamtego okresu, przecież nie ich winą był fakt, że tamtejsza moda wymagała, aby kobieta była otyła i krągła. Czytamy, że kobiety: "gnieżdżą się", "penetrują", "śpią z otwartymi do piania ustami", "sączą się". Określenia te nie tylko opisują obraz kobiet XVII wieku, ale także uwypuklają ich zmysłowość i seksualność. Pojawia się duża ilość przymiotników akcentujących obłe linie "waligórzanek". Czytamy, że są one: "rozdynione", "nadmierne". Pojawiają się metafory: "żeńska fauna, jak łoskot beczek nagie", czy "rżą trąby na fizyczny alarm", "cwałują niebem prosięta obłoków".

Szósta zwrotka przenosi czytelnika z baroku do wieku trzynastego (okres średniowiecza), który dla "chudych sióstr" był by złotem wiekiem, a także do wieku dwudziestego, "który dałby im srebrny ekran". Dla kobiet szczupłych wiek siedemnasty był delikatnie mówiąc nieprzychylny - "siedemnasty nic dla płaskich nie ma".

Wiersz porusza problematykę gustów w wybranych epokach, kryteria oceny, które obowiązywały, czy nadal obowiązują. Utwór ten uzmysławia również czytelnikowi w jak dużym stopniu jesteśmy uzależnieni od mody.

Wisława Szymborska poprzez opisywanie kobiet znajdujących się w dziełach Rubensa, ukazuje ogólną ideę baroku. Nie bez powodu poetka wybrała właśnie tego malarza, gdyż z jego dzieł przemawia rozmiłowanie i upodobanie przepychu.

Komentarze

Bianka

Moim zdaniem za mało tu interpretacji. Bardzo skromnie potraktowana, jednakże nie widzę tu błędów. Mimo to uważam, że jest zbyt powierzchowna.

M.

"Przygląda się kobietą..." kobietom!

gosiadm19

Świetna interpretacja, przydała mi się do pracy maturalnej. ;-)

pyZYny

Zbyt powierzchownie..zgadzam się ;[

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności.
ROZUMIEM