Interpretacja

"Miejcie nadzieję"

Autor wiersza Adam Asnyk
Interpretacja stworzona przez: Anna Głogowska
Podmiot liryczny nawołuje do tego, aby mieć nadzieję, nie poddawać się, wierzyć w wzniosłe idee i mieć odwagę. Nawołuje do walki, nie do bierności. Chce tknąć w swych słuchaczy ducha patriotyzmu. Asnyk żył na pograniczu dwóch epok, romantyzmu i pozytywizmu, tak więc w jego twórczości znajdujemy zarówno romantyczne idee, jak i pozytywistyczne hasła.
"Miejcie nadzieję!... Nie tę lichą, marną, co rdzeń spróchniały w wątły kwiat ubiera"
- nie należy wierzyć w to, co jest spisane na porażkę. Trzeba szukać nowych dróg, nowych idei, a to, co minęło, co stało się dla nas całkowicie zbędne, porzucić.
"Lecz tę niezłomną, która tkwi jak ziarno przyszłych poświęceń w duszy bohatera"
- powinniśmy skupić się na przyszłych czynach, na walce o odzyskanie niepodległości (jak w tamtych czasach) i być niezłomnym w swych postanowieniach.
"Miejcie odwagę!... Nie tę jednodniową, co w rozpaczliwym przedsięwzięciu pryska, lecz tę, co wiecznie z podniesioną głową nie da się zepchnąć ze swego stanowiska"
- nawiązanie do wyzwoleńczej walki. Prawdziwy patriota jest zaangażowany w losy kraju i "nie da się zepchnąć z swego stanowiska" w żadnym wypadku. Powinna cechować go odwaga, którą nie zniszczy żadna słabość.
"Miejcie odwagę... Nie tę tchnącą szałem, która na oślep leci bez oręża, lecz tę, co sama niezdobytym wałem przeciwne losy stałością zwycięża"
- odwaga nie jest jedynie bezmyślną walką, a prawdziwy patriota nie musi za wszelką cenę oddawać życia za ojczyznę - to nie jest przecież jego cel. Celem jest wolny kraj, a co będzie, gdy wszyscy się dlań poświęcą? Należy pamiętać nie tylko o tych, którzy giną dla ojczyzny, ale również o tych, którzy dla niej żyją. Nie wystarczy "lecieć na oślep bez oręża" ale cechować się tą wewnętrzną stałością i nieugiętością, aby wprowadzić wzniosłe idee w życie.
"Przestańmy własną pieścić się boleścią, przestańmy ciągłym lamentem się poić: kochać się w skargach jest rzeczą niewieścią, mężom przystało w milczeniu się zbroić"
- podmiot liryczny nawiązuje tu do romantyków. Mówi, iż nie należy bez końca rozpamiętywać przeszłości, rozdrapywać starych ran, płakać nad własną boleścią... Trzeba bowiem "w milczeniu się zbroić", patrzeć w przyszłość i zastanowić się, co można zrobić, aby odmienić swój smutny los. Mowa tu o patriotyźmie czynu.
"Lecz nie przestajmy czcić świętości swoje i przechowywać ideałów czystość; Do nas należy dać im moc i zbroję, by z kraju marzeń przeszły w rzeczywistość"
- podmiot liryczny nie odrzuca w całości idei romantycznych. Nie można zapomnieć o własnych "świętościach", o dorobku człowieka, o skarbach sztuki, o historii i o religii... Należy tylko nadać im nowy kształt, "dać im moc i zbroję", aby nasze idee przestały być snutymi rozmyślnie marzeniami, a stały się prawdą.

Komentarze

pablos

Ech, analiza jak jak w podstwówce.

Belfer

Niestety banalny SCHEMAT: Cytat: "Miejcie nadzieję!... Nie tę lichą, marną,..." Wyjaśnienie: Podmiot liryczny odwołuje się do najgłębszych uczuć, nadziei, by mieć ją w sercu, oraz by nie była ona słabej jakości, a żarliwa. etc. etc. Ja też tak pisać umiem i każdy z nas.

magdalena sawka

Jesli umrze nadzieja, nie zostaje juz nic.

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności.
ROZUMIEM