Interpretacja

Daj mi wstążkę błękitną ...

Autor wiersza Cyprian Kamil Norwid
Interpretacja stworzona przez: Natalia Gawron

W spokojnie płynącym, krótkim wierszu, którego melodia jest jak oddech człowieka lub bicie serca, podmiot liryczny ukazuje nam osobę, prawdopodobnie jemu bardzo bliską. Występują tu wyznania, mówi się wprost o doznawanych uczuciach. Jest to liryka osobista, gdyż tylko tak, poprzez miłość można dostrzegać kobietę.
Sytuacja w wierszu jest intymna: kobieta stoi w blasku światła. Jej ciało odbija światło padające na całą scenerię. A jednak w wierszu nie ma śladu zmysłowości. Ten widok jest źródłem przeżycia o wiele głębszego niż pożądanie.
Utwór C.K. Norwida to skarga … skarga pełna rozpaczy na nieczułość i obojętność kobiety. Podmiot liryczny w słowach:
Daj mi wstążkę błękitną – oddam Ci ją
Bez opóźnienia…
zwraca się do ukochanej o podarowanie mu wstążki. Wstążka to symbol miłości.
W dalszych słowach zapewnia ją, że gdy ich uczucie już wygaśnie, skończy się, odda podarek. Świadczą o tym słowa: Oddam Ci ją\ Bez opóźnienia. Później prosi o cień kobiety, szybko jednak rozmyśla się. Dochodzi do wniosku, że cień – odbicie pokazywałoby całą prawdę o dziewczynie:
Cień zmieni się, gdy ku mnie skiniesz ręką,
Bo on nie kłamie!
Pierwsze dwie zwrotki cechuje rozpacz. Podmiot liryczny pokazuje nam, że jest ona elementem istnienia. Bez niej życie jest niepełne. Bardzo tęskni za wszystkim, co wiąże się bezpośrednio z kobietą marzeń. Może to być błękitna wstążka, cień jej postaci. Chce mieć tą wstążkę, czuć jej zapach. Gdyż zapach rzeczy jest tęsknotą, które one (te pragnienia) wzbudzają. Nie mówi tutaj o tęsknocie do Boga, lecz do rzeczy.
Co więcej ma na myśli?
Zapach wstążki budzi w nim tęsknotę za wstążką. Lecz nie jest to tęsknota za jej posiadaniem, trzymaniem w rękach czy niszczeniem, lecz za tym, co wstążka symbolizuje. Jest to tęsknota za pięknem kobiety, miłością. Za rzeczą, której zapach akurat wąchamy. Nie oznacza to, że chcemy tą rzecz posiadać, lecz przeczuwamy jakie obietnice się w niej kryją. Wszystko, co oferuje nam natura jest symbolem ducha.
Owo pragnienie, które ma na myśli podmiot liryczny jest większe od naszych codziennych, okazyjnych życzeń. Żaden prezent nie jest w stanie ich zaspokoić. Są to pragnienia wypływające z naszej tęsknoty, wykraczające poza ten świat.
Cień ukochanej kobiety to jednocześnie symbol poszukiwań duchowych. Należy ciągle wyruszać w drogę i szukać dalej.
Podmiot liryczny nie jest pewien uczucia ukochanej, która jest młoda (śliczna panienka) i niedojrzała, dlatego usuwa ramię. Uważa, że ona się z nim bawi: nic od Ciebie nie chcę (…).
W ostatniej zwrotce dochodzi do wniosku, że świat, który go otacza jest ważniejszy od uganiania się za marzeniami, za niezdecydowaną dziewczyną. Używa słów:
Rzecz mniej wielką:
Spadłym listkiem, do szyby przyklejonym,
Deszczu kropelką (…)
Nie warto gonić za marzeniami, złudzeniami, ale dostrzec to, co ofiaruje nam Bóg.

Załącznik 1.
Daj Mi Wstążkę Błękitną
Norwid Cyprian Kamil

Daj mi wstążkę błękitną - oddam ci ją

Bez opóźnienia...

Albo - daj mi cień twój z giętką twą szyją;

- Nie! nie chcę cienia.


Cień - zmieni się, gdy ku mnie skiniesz ręką,

Bo - on nie kłamie

Nic - od ciebie nie chce, śliczna panienko

Usuwam ramię...


Bywałem ja - od Boga nagrodzonym,

Rzeczą - mniej wielką :

Spadłym listkiem, do szyby przyklejonym,

Deszczu kropelką...

Komentarze

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności.
ROZUMIEM