Interpretacja

L. Staff Wysokie drzewa- szkic interpretacyjny

Autor wiersza Leopold Staff
Interpretacja stworzona przez: zuzanka
Tytuł wiersza Wysokie drzewa wyraźnie sugeruje nam opis przyrody. Możemy się więc domyślać, że tekst dotyczyć będzie pejzażu. Faktycznie, czytając ten utwór, zauważamy, że tytuł jest adekwatny do tematu wiersza.
W pierwszej strofie podmiot liryczny opisuje drzewa stojące w wodzie, zachwyca się nimi. Pokazuje nam ich monumentalność o ogrom. W następnej zaś obserwator jest tak zafascynowany, że zachwyca się każdym najmniejszym szczegółem otaczającego go piękna. Tutaj czas jest już bardziej sprecyzowany, wiemy że to sierpień- Gdy z łąki koniki polne w sierpniowym gorącu(..) strzygą ciszę. W trzeciej strofie obserwator uspokaja się, zapada zmrok. Wszystko milknie. Podmiot jest tak oszołomiony tym co zobaczył, że pod wpływem nagłego impulsu wykrzykuje: O, cóż jest piękniejszego niż wysokie drzewa!.
Mimo tak silnie nacechowanego emocjami zdania, wiersz ten jest liryką pośrednią, o czym możemy się przekonać czytając dalej.
Refleksja ta w wierszu użyta dwa razy (w pierwszym i w ostatnim wersie), tworzy ramę kompozycyjną. Jest podkreśleniem wspaniałości drzew- ich piękna i wielkości.
W dalszej części utworu autor próbuje poprzez obrazowy opis sytuacji uruchomić kolejno nasze zmysły. Zmysł wzroku: W brązie zachodu kute wieczornym promieniem; węchu- Zapach wody, zielony w cieniu, złoty w słońcu, w bezwietrzu sennym ledwo miesza się, kołysze. Wykorzystuje również warstwę brzmieniową utworu: tysiącem srebrnych nożyc szybko strzygą ciszę próbując wywołać złudzenie dźwięku. Innym środkiem stylistycznym jest przerzutnia Gdy z łąki koniki polne w sierpniowym gorącu tysiącem srebrnych nożyc szybko strzygą ciszę, której zadaniem jest wywołanie efektu zaskoczenia- by jeszcze silniej działać na odbiorcę.
Czynnikami wpływającymi na rytmizację tekstu za zastosowane rymy krzyżowe, regularne- np. słońcu- gorącu ; kołysze- ciszę stosowane na przemian- tj. pierwszy z trzecim i drugi z czwartym wersem. Dużą rolę odgrywa także liczba sylab. Ten wiersz jest trzynastozgłoskowcem, wskutek czego akcent w każdej linijce tekstu rozkłada się równomiernie. Dzięki temu wiersz nie jest ani zbyt monotonny, ani dynamiczny, co jeszcze lepiej pasuje do jego treści.
Po tak dogłębnej analizie tekstu możemy zacząć się zastanawiać, czy pierwsza próba interpretacji była trafna. Czy aby na pewno wiersz jest tylko opisem wysokich drzew i procesem zapadania zmierzchu? Szczególną uwagę należy zwrócić na zdania składające się na ramę kompozycyjną. Ich nacechowanie emocjami świadczy o reakcji człowieka na otaczający go świat. Można więc śmiało stwierdzić, że utwór z pozoru będący tylko zwykłym opisem jest metaforą wpływu piękna natury na duszę człowieka.

Komentarze

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności.
ROZUMIEM