Powieść „Pasztety, do boju!” autorstwa francuskiej pisarki i tłumaczki Clémentine Beauvais przedstawia losy trzech nastolatek uznanych w szkolnym konkursie za najbrzydsze dziewczyny, które wspólnie wyruszają rowerami do Paryża. W czasie podróży zaprzyjaźniają się, zdobywają popularność i mierzą się z własnymi problemami, a towarzyszy im Kader, starszy brat Hakimy.
Spis treści
To główna bohaterka i narratorka powieści, piętnastoletnia uczennica uznana za Brązowego Paszteta. Jest inteligentna, błyskotliwa, ironiczna, odważna, uparta i pozornie bardzo pewna siebie, choć w rzeczywistości cierpi z powodu swojego wyglądu i odrzucenia przez biologicznego ojca. To ona wymyśla wyprawę rowerową do Paryża i zostaje rzeczniczką grupy. Organizuje sprzedaż pasztecików, rozmawia z mediami i broni przyjaciółek. Podczas podróży zakochuje się w Kaderze. W Pałacu Elizejskim spotyka Klausa von Strudla, lecz nie mówi mu, że jest jego córką. Przekazuje mu natomiast filozoficzny maszynopis swojej matki.
To tegoroczny Złoty Pasztet i przyjaciółka Mireille. Jest wrażliwa, inteligentna, praktyczna, zaradna i pełna pasji. Początkowo bardzo przeżywa wynik konkursu, lecz dzięki Mireille odzyskuje pewność siebie. Interesuje się grami strategicznymi i uwielbia zespół Indochine. Zna się na naprawie rowerów i pomaga przygotować sprzęt do wyprawy. Podczas balu w Cluny śpiewa utwór Indochine i zachwyca publiczność. W Pałacu Elizejskim spełnia marzenie, poznając członków ukochanego zespołu.
To Srebrny Pasztet i najmłodsza z trzech przyjaciółek, dwunastoletnia siostra Kadera. Jest nieśmiała, wrażliwa, serdeczna, uczciwa i bardzo przywiązana do rodziny. W dzieciństwie korzystała z pomocy psycholożki, by pokonać skrajną nieśmiałość. Chce dotrzeć do Paryża, ponieważ uważa generała Ilera za odpowiedzialnego za tragedię jej brata. Podczas wyprawy dostaje pierwszej miesiączki. W Pałacu Elizejskim sama podchodzi do generała i rozpoczyna rozmowę, która prowadzi do wyjaśnienia sprawy Kadera.
To starszy brat Hakimy i były żołnierz, który po zasadzce w Galerystanie stracił obie nogi. Jest odważny, opiekuńczy, odpowiedzialny, dumny i wytrzymały, ale zmaga się z poczuciem winy po śmierci swoich kolegów. Towarzyszy dziewczynom na sportowym wózku i czuwa nad ich bezpieczeństwem. Podczas wyprawy cierpi z powodu bólu i ran na kikutach. W Pałacu Elizejskim rozmawia z generałem Ilerem i dowiaduje się, że uratował wielu żołnierzy. Ostatecznie zgadza się przyjąć Legię Honorową.
To dawny najlepszy przyjaciel Mireille i organizator konkursu na Paszteta. Jest złośliwy, niedojrzały, zazdrosny i okrutny wobec dziewczyn. Po zerwaniu dziecięcej przyjaźni zaczyna poniżać Mireille, a później sabotuje wyprawę, przebijając opony i przecinając linki hamulcowe. W Montargis próbuje zastraszyć Mireille scyzorykiem, lecz wyznaje, że boi się konsekwencji swoich działań i popularności dziewczyn. Ostatecznie sam zgłasza się na policję.
To matka Mireille i nauczycielka filozofii. Jest inteligentna, troskliwa, ambitna i bezpośrednia. Martwi się o córkę, ale pozwala jej podejmować samodzielne decyzje. W młodości była związana z Klausem von Strudlem, z którym ma Mireille. Pisze rozprawę filozoficzną „Byt i zdziwienie”, początkowo odrzuconą przez wydawcę. Mireille zabiera maszynopis do Paryża i przekazuje go Klausowi, a książka zostaje później wydana.
To partner Patricii i ojczym Mireille, którego dziewczyna przez długi czas nie traktuje jak prawdziwego ojca. Jest cierpliwy, troskliwy, łagodny i oddany rodzinie. Zabiera Mireille do kina, muzeów i na wycieczki, opiekuje się nią podczas chorób oraz pomaga w codziennym życiu. W czasie wyprawy wspiera dziewczynę. Mireille stopniowo uświadamia sobie, jak ważną rolę Philippe odgrywa w jej życiu.
To biologiczny ojciec Mireille, znany filozof i mąż prezydentki Francji. Jest cenionym intelektualistą, dawnym promotorem Patricii. Mireille przez lata bezskutecznie próbuje nawiązać z nim kontakt. Podczas przyjęcia w Pałacu Elizejskim Klaus nie rozpoznaje w niej córki i nie wie, że ma z Patricią dziecko. Rozmawia z Mireille o filozofii i przyjmuje od niej maszynopis dawnej studentki.
To dowódca związany z tragiczną misją Kadera w Galerystanie. Rodzina Idrissów początkowo uważa go za odpowiedzialnego za zasadzkę i śmierć żołnierzy. Podczas spotkania w Pałacu Elizejskim przyznaje, że część odpowiedzialności spoczywała na nim. Wyjaśnia jednak, że Kader zachował się bohatersko i ostrzegł inne oddziały przed zasadzką. Namawia go do przyjęcia Legii Honorowej.
To popularna feministyczna blogerka naprawdę nazywająca się Valérie. Jest zaangażowana, zdecydowana i wspiera walkę z ocenianiem dziewcząt na podstawie wyglądu. Nagłaśnia wyprawę „trzech pasztetów”, broni ich przed krytyką i spotyka się z nimi w Choisy-le-Roi. Popiera również ich decyzję o przeznaczeniu zarobionych pieniędzy na cele społeczne.
To dziewięćdziesięciopięcioletnia opiekunka Zamku Długiej Śmierci. Jest samotna, bezpośrednia i gościnna. Zaprasza podróżników na kolację i opowiada im historię swojej rodziny z czasów wojny. Jej siostra zakochała się w Niemcu, a po wyzwoleniu wszystkie trzy siostry zostały publicznie upokorzone. Opowieść Adrienne skłania Mireille do rozmyślań o miłości, wstydzie i przeszłości własnej matki.
Aktualizacja: 2026-10-02 16:58:42.
Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem lub wyślij maila: [email protected]. Bardzo dziękujemy.