Powieść „Pasztety, do boju!” pióra francuskiej pisarki i tłumaczki Clémentine Beauvais przedstawia losy trzech nastolatek uznanych przez szkolny plebiscyt za najbrzydsze dziewczyny, które postanawiają wyruszyć rowerami z Bourg-en-Bresse do Paryża. Najważniejszą z nich jest Mireille Laplanche – pomysłodawczyni wyprawy, narratorka wydarzeń i dziewczyna próbująca zmierzyć się z własnymi kompleksami oraz trudną relacją z biologicznym ojcem.
Mireille Laplanche to główna bohaterka i narratorka powieści. Ma piętnaście i pół roku, mieszka w Bourg-en-Bresse z matką Patricią i jej partnerem Philippe’em Dumontem. Jej biologicznym ojcem jest znany filozof Klaus von Strudel, mąż prezydentki Francji, który nie wie, że Mireille jest jego córką. Dziewczyna od lat próbuje nawiązać z nim kontakt. W szkolnym konkursie na najbrzydszą uczennicę dwukrotnie zostaje Złotym Pasztetem, a następnie Brązowym Pasztetem.
Mireille jest inteligentna, błyskotliwa i bardzo oczytana. Interesuje się filozofią, zna książki Klausa i potrafi prowadzić poważne rozmowy na temat poglądów swojej matki. Ma dużą wiedzę i szybko kojarzy fakty. Jednocześnie często posługuje się ironią, żartem i przesadą. W ten sposób komentuje własny wygląd, rodzinę, ludzi spotykanych podczas podróży i trudne sytuacje. Humor staje się dla niej sposobem obrony przed przykrościami.
Bohaterka sprawia wrażenie pewnej siebie, odważnej i odpornej na krytykę, jednak naprawdę cierpi z powodu swojego wyglądu. Obraźliwe komentarze internautów potrafią ją zranić, a przed kąpielą w miejscu publicznym wstydzi się swojego ciała. Szczególnie bolesne jest dla niej odrzucenie przez Mala, dawnego najlepszego przyjaciela, który później organizuje konkurs na Paszteta. Mireille ukrywa wrażliwość pod kpiną i często udaje, że cudze słowa nie mają dla niej znaczenia.
Mireille jest pomysłowa, zdecydowana i ma zdolności przywódcze. To ona proponuje wyprawę do Paryża, kontaktuje się z dziennikarką, organizuje trasę i zostaje rzeczniczką grupy. Potrafi szybko reagować na problemy, zmieniać plany i mobilizować pozostałych do dalszej jazdy. Nawet podczas burzy, zmęczenia czy sabotażu nie rezygnuje z celu. Jej upór bywa jednak przesadny – czasami nie zwraca wystarczającej uwagi na zmęczenie Astrid, Hakimy czy Kadera.
Dziewczyna jest również lojalna, troskliwa i zdolna do współczucia, choć początkowo nie zawsze to okazuje. Pomaga Hakimie podczas pierwszej miesiączki, chroni ją przed najbardziej brutalnymi komentarzami w internecie i wspiera Astrid. W Nevers pomaga Kaderowi, gdy cierpi z powodu podrażnionych kikutów. Z czasem coraz częściej pyta innych, jak się czują, i zaczyna dostrzegać ich potrzeby.
Ważną cechą Mireille jest także zdolność do przebaczania i dojrzewania. Gdy Malo próbuje ją zaatakować, nie mści się na nim. Rozumie, że chłopak nie radzi sobie z własnym poczuciem winy, i namawia go do zgłoszenia się na policję. Podczas podróży zmienia również stosunek do Philippe’a. Uświadamia sobie, że to właśnie on przez lata naprawdę pełnił funkcję ojca, opiekował się nią, wspierał ją i uczestniczył w jej życiu.
Najważniejszym momentem dla Mireille jest spotkanie z Klausem von Strudlem w Pałacu Elizejskim. Dziewczyna początkowo chce ujawnić, że jest jego córką, lecz ostatecznie tego nie robi. Opowiada za to o Philippie jako swoim ojcu i przekazuje Klausowi maszynopis książki Patricii. Jej decyzja pokazuje, że podczas wyprawy dojrzewa i zaczyna inaczej patrzeć na własną rodzinę. Nie potrzebuje już uznania Klausa za wszelką cenę. Dzięki przyjaźni z Astrid i Hakimą, uczuciu do Kadera oraz doświadczeniom podróży staje się bardziej otwarta, pewniejsza siebie i wrażliwsza na innych.
Aktualizacja: 2026-10-02 16:32:38.
Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem lub wyślij maila: [email protected]. Bardzo dziękujemy.