„Wojna polsko-ruska pod flagą biało-czerwoną” to debiutancka powieść autorstwa Doroty Masłowskiej. Ukazuje ona relacje dresiarza o przezwisku Silny z otaczającymi go kobietami.
Spis treści
Silny dowiaduje się w barze, że Magda zakończyła ich związek i przekazała tę wiadomość przez Arletę. Czuje się upokorzony, lecz zamiast pogodzić się z rozstaniem, coraz bardziej pogrąża się w zazdrości i agresywnych fantazjach. W tym samym czasie słyszy o rzekomej wojnie polsko-ruskiej, która staje się stałym elementem jego chaotycznych rozważań. Gdy Magda wraca po spotkaniu z Irkiem, jest pijana, odurzona i zapłakana. W toalecie dostaje bolesnego skurczu łydki i wyznaje, że podejrzewa ciążę. Silny zabiera ją do szpitala, gdzie nieufnie obserwuje lekarzy i obawia się, że badania ujawnią obecność narkotyków. Po wyjściu Magda nalega na spontaniczny wyjazd nad morze, tłumacząc, że przeczuwa własną śmierć i chce być właśnie z nim. W pociągu oboje zażywają amfetaminę. Na plaży chłopak traci kontakt z rzeczywistością, a po odzyskaniu świadomości widzi Magdę z dwoma obcymi mężczyznami. Dziewczyna przedstawia go jako swojego upośledzonego brata. Wściekły Silny odciąga ją siłą, oskarża o oszustwo i ponownie z nią zrywa, choć w dalszym ciągu pozostaje emocjonalnie od niej zależny.
Po powrocie budzi się obok Magdy, lecz przez telefon nawiązuje kontakt z Andżelą. Kiedy była dziewczyna obraża jego matkę i dom, wyrzuca ją z mieszkania. Wkrótce spotyka Andżelę Kosz, która opowiada mu o ekologii, śmierci, satanizmie, sztuce i własnych próbach samobójczych. Oboje biorą amfetaminę i jadą do mieszkania Silnego. Andżela źle znosi narkotyk, ma dziwne omamy i wymiotuje kamieniami. Później dochodzi między nimi do zbliżenia. Widok krwi wywołuje jednak u chłopaka panikę i złość, dlatego także ją wyrzuca.
Następnego dnia miasto zostaje udekorowane biało-czerwonymi barwami z okazji Dnia Bez Ruska. Andżela zawiadamia Silnego, że odeszła jego Sunia. Chłopak przeżywa śmierć psa, grzebie go i bezpodstawnie obarcza odpowiedzialnością Rosjan. Wkrótce on i Andżela zostają też poddani absurdalnemu sprawdzianowi lojalności wobec Polski, podporządkowanemu antyrosyjskim hasłom. Do mieszkania przychodzi następnie Natasza Blokus. Szuka narkotyków, a po wspólnym zażyciu amfetaminy planuje wykorzystać Andżelę do zdobycia pieniędzy od Zdzisława Sztorma. Później Silny trafia na festyn, gdzie dowiaduje się, że Magda ma otrzymać wyróżnienie i może wyjechać do Niemiec z wpływowym mężczyzną. Spotyka także Kacpra i jego nową dziewczynę Alę. Gdy słyszy, że Kacper zniknął z blondynką przypominającą Magdę, postanawia zemścić się, uwodząc Alę.
Ala okazuje się religijna, spokojna i niechętna używkom. W jej domu Silny szybko traci zainteresowanie, kłamie na temat własnego życia i coraz gorzej się czuje. Po zażyciu Panadolu i Nervosolu opuszcza mieszkanie, wcześniej zachowując się w nim złośliwie i destrukcyjnie. W autobusie traci świadomość. Odnajduje go Lewy, który podaje mu amfetaminę i informuje, że konkurs na festynie wygrała Natasza, a Andżela została Miss Publiczności. Obaj idą do McDonald’s, gdzie zastraszają kasjerkę i zabierają krótkofalówki. Niedługo później zostają zatrzymani przez policję.
Na komisariacie Silny spotyka Dorotę Masłowską, pracującą przy spisywaniu zeznań. Dziewczyna zna szczegóły jego życia i pokazuje mu akta dotyczące jego samego oraz znajomych. Sugeruje, że otaczający go świat jest jedynie sztucznie skonstruowaną opowieścią. Silny początkowo jej nie wierzy, lecz po wyjściu postanawia sprawdzić jej słowa. Rozpędza się i uderza w ścianę komisariatu, po czym traci przytomność.
Od tego momentu coraz trudniej oddzielić rzeczywiste wydarzenia od omamów. Silny widzi między innymi absurdalną fabrykę godeł i Masłowską występującą przed tłumem. Następnie odzyskuje przytomność w szpitalu, gdzie odwiedzają go Andżela i Natasza. Później pojawia się Magda, przynosi papierosy oraz gazetę i wyciąga przewody podłączone do jego ciała. Bohater ponownie odpływa. Na granicy świadomości słyszy prośbę, by nie umierał, wyobraża sobie znikające z miasta biało-czerwone flagi i spotyka Masłowską czytającą szkolne opracowania. Własne życie zaczyna postrzegać jak cudzy tekst, w którym przypisano mu określoną rolę.
W zakończeniu perspektywa Silnego zanika. Narrację przejmuje kobiecy głos skupiony na śmierci, lęku, dorastaniu, samookaleczeniach i poczuciu uwięzienia. Pojawiają się obrazy dzieciństwa, miasta, przemocy, alkoholu i papierosów, ale także krótka scena dwóch zaprzyjaźnionych chłopców, kojarząca się z niewinnością. Ostatnie obrazy przedstawiają podpalenie śmietnika oraz świeżo pomalowaną ścianę, na której dzieci wypisały słowo „szatan”.
Andrzej „Silny” Robakowski dowiaduje się od Arlety, że Magda z nim zerwała. Dziewczyna nie mówi mu tego osobiście, lecz przekazuje wiadomość przez koleżankę, co wywołuje w nim żal, poczucie upokorzenia i gwałtowną złość. Jednocześnie Arleta informuje go o rzekomej wojnie polsko-ruskiej toczącej się w mieście. Silny obserwuje Magdę w barze, rozpamiętuje ich związek i przekonuje sam siebie, że już jej nie chce, choć jego myśli świadczą o silnej zazdrości. Kacper, który jest pod wpływem amfetaminy, próbuje z nim rozmawiać. Później Lewy obraża Magdę, a Silny reaguje agresywnie, ponieważ mimo rozstania nie pozwala innym jej poniżać. Wspomina jej wcześniejsze związki, kradzieże sklepowe i własne poświęcenie dla niej, a zarazem fantazjuje o ich wspólnej przyszłości.
Arleta ujawnia, że Magda wyszła z Irkiem. Kiedy dziewczyna wraca do baru, jest pijana, odurzona, ubrudzona i zapłakana. Silny przechodzi od współczucia do pogardy i każe Arlecie przekazać jej życzenie śmierci. Koleżanka ostrzega go, że słowa wypowiedziane w „czarnej godzinie” mogą się spełnić. W toalecie Magdę łapie silny skurcz łydki. Gdy zostaje sama z Silnym, mówi, że zrobiła test ciążowy i może być w ciąży, a zerwała z nim, ponieważ bała się jego reakcji. Chłopak natychmiast łagodnieje, bierze ją na ręce i zawozi taksówką do szpitala. W taksówce kierowca zaczyna rozmowę o wojnie polsko-ruskiej. Magda deklaruje niechęć do Rosjan, lecz Silny reaguje na jej poglądy złością i zarzuca jej, że powtarza przypadkowe opinie. W szpitalu martwi się nie tylko o skurcz, ale też o to, że badania mogą wykazać obecność narkotyków. Niechętnie pozwala lekarzowi badać Magdę bez jego obecności i podejrzliwie obserwuje personel. Po wizycie dziewczyna wychodzi o kulach, ale nie otrzymuje potwierdzenia dramatycznych obaw Silnego. Niespodziewanie domaga się natomiast wyjazdu nad morze. Twierdzi, że kocha Silnego i przeczuwa własną śmierć, ponieważ dziecko ma niszczyć ją od środka. Silny, poruszony jej słowami, zgadza się na nocną podróż.
W pociągu oboje zażywają amfetaminę. Silny traci kontakt z rzeczywistością i snuje absurdalne rozważania o gospodarce, Polsce, Zachodzie oraz eksporcie polskiego piasku. Budzi się później na plaży bez Magdy. Nie pamięta części wydarzeń, ale ma portfel i dokumenty. Zaczyna zbierać piasek do reklamówek, uznając go za wartościowy surowiec, i zapisuje na ziemi swoje pomysły. W końcu zauważa Magdę w towarzystwie dwóch obcych mężczyzn. Dziewczyna przedstawia go jako swojego upośledzonego brata i twierdzi, że noszą to samo nazwisko. Silny czuje się ośmieszony i zdradzony, zwłaszcza że jeszcze chwilę wcześniej układał w piasku plany ich wspólnej przyszłości. Chwyta ją za włosy i odciąga od mężczyzn, którzy nie podejmują walki i żegnają go słowem „respekt”. Silny interpretuje ich zachowanie jako potwierdzenie własnej pozycji i chwilowo się uspokaja. Na murku przy plaży wypytuje Magdę, dlaczego przestała kuleć, skoro wcześniej potrzebowała kul i pomocy lekarza, oraz oskarża ją o kłamstwa. Ona mówi o pragnieniu wyjazdu z kraju, a następnie tłumaczy, że obcy byli uzbrojeni i nazwała Silnego bratem, aby ocalić mu życie. Mimo jej zapewnień chłopak ogłasza koniec związku.
Magda odpowiada długim monologiem, w którym zarzuca Silnemu brutalność, egoizm, zazdrość i ograniczanie jej wolności. Wspomina także innych mężczyzn i krytyczne opinie o Silnym. Chłopak znów wpada w gniew, grozi jej przemocą, lecz później ponownie mięknie, widząc jej słabość. O świcie Magda źle znosi zejście po narkotyku, więc Silny oddaje jej resztę amfetaminy. W drodze powrotnej kupują czasopismo z dołączoną torebką, zamieniają rzeczy między torbami i natrafiają na długopis reklamowy Zdzisława Sztorma. Rozmawiają też o wyjeździe za granicę, a Silny rozwija kolejne chaotyczne teorie o Zachodzie i sytuacji kraju. Wracają wreszcie do mieszkania. Magda, patrząc w lustro, wpada w rozpacz z powodu swojego wyglądu, a wyczerpany Silny zasypia.
Silny budzi się po narkotykowej nocy i znajduje obok śpiącą Magdę. Początkowo obawia się, że dziewczyna nie żyje, a próbując odtworzyć wydarzenia z poprzedniego dnia, przeszukuje jej torebkę i szuka środka przeciwbólowego. Otrzymuje wiadomość od Andżeli, poznanej wcześniej dziewczyny, i dzwoni do niej. Podczas rozmowy flirtuje, zataja obecność Magdy i przedstawia siebie jako człowieka po nieszczęśliwym związku. Andżela opowiada o swoich upodobaniach i również nawiązuje do rzekomego konfliktu z Rosjanami. Gdy Magda się budzi, Silny kłamie, że telefonowała jego matka i zażądała usunięcia dziewczyny z mieszkania.
Magda odpowiada serią obelg wymierzonych w jego rodzinę, dom i matkę Izabelę. Silny początkowo słucha, lecz kiedy dziewczyna narusza rzeczy należące do matki i dalej ją obraża, traci panowanie nad sobą. Wyrzuca na klatkę schodową ubrania i torbę Magdy, a następnie brutalnie wypycha ją z mieszkania i zamyka drzwi.
Silny ponownie spotyka Arletę w barze. Dowiaduje się, że Magda obwinia go o zniszczenie szansy na pojednanie podczas wyjazdu nad morze, a teraz przebywa z Lolem na działce. W barze pojawia się Andżela Kosz, ubrana na czarno i kreująca się na osobę mroczną, niezwykłą oraz odmienną od innych dziewczyn. Opowiada Silnemu o swoich poglądach, deklaruje niechęć do konsumpcjonizmu, mięsa, cukru i produktów pochodzenia zwierzęcego, mówi o ekologii, katastrofie świata, satanizmie oraz niewierze w Boga. Wspomina również Roberta Sztorma, byłego chłopaka, który ją skrzywdził. Silny kojarzy jego nazwisko z reklamowym długopisem Zdzisława Sztorma i zaczyna zmyślać historie o swoich znajomościach, interesach i wpływach.
Oboje zażywają amfetaminę. Andżela źle się czuje i wymiotuje, ale wkrótce znowu mówi bez przerwy o śmierci, poezji, zwierzętach, rodzinie, Kanadzie oraz własnych próbach samobójczych. Opowiada Silnemu, że chciałaby umrzeć w sposób niezwykły i efektowny, a swoje doświadczenia przedstawia jak materiał do przyszłej twórczości. Chłopak raz jej słucha, raz ją wyśmiewa, ale podtrzymuje znajomość, bo chce zrobić wrażenie i oderwać się od myśli o Magdzie. Silny zabiera ją do mieszkania. Tam dziewczyna kontynuuje swoje wywody o sztuce, ekologii, Szatanie i dietach, a on coraz bardziej traci cierpliwość. W pewnym momencie Andżela zaczyna wymiotować kamieniami i traci przytomność. Silny, oszołomiony tym, co widzi, wyrzuca kamienie przez okno, po czym sam zażywa amfetaminę znalezioną w opakowaniu po słodyczach. W czasie jej omdlenia snuje rozbudowane fantazje o własnych interesach, polityce i przyszłej karierze, w których miesza patriotyzm, antyglobalizm i marzenia o szybkim wzbogaceniu się. Podaje narkotyk także nieprzytomnej Andżeli, dzięki czemu dziewczyna odzyskuje świadomość.
Między nimi dochodzi do zbliżenia. Silny odkrywa, że Andżela nie miała wcześniej doświadczeń seksualnych, a pojawiające się krwawienie wywołuje u niego panikę i złość. Po wszystkim dziewczyna leży osłabiona na nowej kanapie Izabeli. Silny, zamiast się nią zaopiekować, zaczyna obwiniać ją o zniszczenie mieszkania i tapicerki. Wyrzuca Andżelę, a w chaotycznym monologu łączy wszystkie kobiety, które go zraniły, w jeden wrogi obraz. Dochodzi nawet do absurdalnej myśli, że określenie „Ruscy” może być jedynie inną nazwą kobiet, które według niego odpowiadają za jego nieszczęścia.
Po ciężkiej nocy Silny ma koszmary o Magdzie rodzącej kamienne dziecko, samobójstwie Andżeli i ludziach chcących sprzedać jego organy na Zachód. Po przebudzeniu odkrywa, że miasto zostało na Dzień Bez Ruska niemal całkowicie przemalowane na biało-czerwono. Na ulicach pojawiają się flagi, patriotyczne dekoracje i ekipy wykonujące polecenia władz. Do mieszkania przychodzi Andżela, która żyje i przynosi biało-czerwoną chorągiewkę. Informuje Silnego, że jego pies Sunia umarł. Chłopak bardzo przeżywa śmierć zwierzęcia, wyrzuca sobie, że nie dopilnował Suni, grzebie ją i w gniewie obarcza winą Rosjan. Żałobę natychmiast miesza z fantazją o odwecie i zapowiada zemstę na przypadkowych Rosjanach. Andżela zauważa, że ponownie reaguje agresją i tworzy sobie wroga, choć śmierć psa nie ma związku z wojną.
Do domu przychodzą pracownicy mający pomalować także posesję Silnego. Chłopak sprzeciwia się niszczeniu drogich paneli, więc ostatecznie pozwala pomalować płot, traktując go jako rodzaj pomnika dla Suni. On i Andżela zostają poddani absurdalnemu testowi sprawdzającemu stosunek do Rosjan. Udzielają odpowiedzi zgodnych z oczekiwaniami urzędników i zostają uznani za odpowiednio propolskich.
W mieszkaniu zjawia się Natasza Blokus, która szuka amfetaminy. Jest pobudzona i agresywna, przeszukuje pomieszczenia, próbuje nawet zażyć sproszkowaną zupę, a w końcu atakuje Silnego, zmuszając go do ujawnienia kryjówki z narkotykiem. Cała trójka zażywa amfetaminę. Natasza szybko przejmuje kontrolę nad sytuacją i traktuje Silnego oraz Andżelę instrumentalnie. Wypytuje o znajomości, sprawdza ich reakcje i nieustannie podejrzewa innych o oszustwo. Wpada na pomysł wykorzystania Andżeli do zdobycia pieniędzy od Zdzisława Sztorma. Dziewczyna ma wystąpić jako przedstawicielka ekologicznej inicjatywy, zainteresować Sztorma swoim wyglądem i poezją, a następnie skłonić go do przekazania pieniędzy. Natasza przegląda również listy Andżeli dotyczące ochrony zwierząt i dopisuje do nich groźby, powołując się także na Silnego. Mimo początkowego chaosu Andżela przyjmuje plan, recytuje przygotowany dla Sztorma wiersz i daje się przekonać, że występ może otworzyć jej drogę do pieniędzy oraz artystycznej kariery. Wychodzi z Nataszą, a Silny zostaje sam.
Później Silny pojawia się z Arletą na festynie zorganizowanym z okazji Dnia Bez Ruska. Całe otoczenie jest podporządkowane biało-czerwonej symbolice i antyrosyjskim hasłom. Sprzedawane jedzenie, dekoracje, konkursy i występy mają patriotyczną oprawę, a Rosjan przedstawia się jako zbiorowego wroga. Silny obserwuje tłum z pogardą, ale sam łatwo poddaje się tej samej atmosferze, kiedy potrzebuje uzasadnienia dla własnej złości. Arleta ujawnia, że Magda ma zostać wybrana najpopularniejszą dziewczyną imprezy, ponieważ związała się z organizatorem wydarzenia. Nagrodą ma być między innymi rower. Jeszcze ważniejsza dla Silnego okazuje się wiadomość, że wpływowy prezes zamierza zabrać Magdę za granicę, do Niemiec. Chłopak początkowo udaje obojętność, ale szybko ogarnia go zazdrość i rusza w stronę kulis, by ją odnaleźć.
Po drodze spotyka Kacpra z nową dziewczyną, Alą. Ala jest spokojna, religijna, nie pije alkoholu, nie pali i potępia narkotyki. Kacper ukrywa przed nią swoje uzależnienie i podczas jej chwilowej nieobecności zażywa amfetaminę. Ala pyta Silnego, czy Kacper ćpa, lecz ten kłamie, że nie. Dziewczyna zaczyna opowiadać o swoim poprzednim związku, rodzinie, studiach i zasadach moralnych. W tym czasie Silny dowiaduje się, że Kacper zniknął z festynu z długowłosą blondynką w eleganckiej sukni. Natychmiast rozpoznaje w opisie Magdę. Zamiast od razu szukać Magdy, postanawia zemścić się na Kacprze, zdobywając Alę. Traktuje relacje z kobietami jak rachunek punktów, a sukces Kacpra z Magdą chce wyrównać uwiedzeniem jego nowej partnerki. Zaczyna oczerniać kolegę, przedstawiając go jako groźnego przestępcę i uwodziciela. Ala częściowo wierzy w jego opowieść. Silny proponuje, by przenieśli się do jej domu.
W domu Ali Silny coraz mocniej odczuwa, że dziewczyna zupełnie go nie pociąga. Ala opowiada o rodzicach, papużkach, religii, zdrowym stylu życia, studiach, siostrze i własnych poglądach. Przekonuje, że jej rodzice są najlepszymi przyjaciółmi, przestrzega przed paleniem i alkoholem, mówi o odpowiedzialności, małżeństwie i niechęci do współżycia przed ślubem. Silny odbiera niemal każde jej zdanie jako moralizowanie. Wspomina nawet o Dorocie Masłowskiej, której pamiętnik czytała w czasopiśmie. Silny irytuje się jej sposobem mówienia i w wyobraźni zamienia spotkanie w teleturniej, w którym musi odpowiadać na pytania zgodnie z oczekiwaniami Ali. Kiedy dziewczyna pyta, co studiuje, kłamie, że administrację i zarządzanie. Chce zrealizować plan zemsty na Kacprze, ale nie potrafi zmusić się do zbliżenia z Alą. Zamiast pożądania czuje narastającą niechęć i lęk, że przegrywa wymyślony przez siebie pojedynek z Kacprem. Im więcej Ala mówi o uczciwości i przyszłości, tym bardziej Silny koncentruje się na Magdzie.
W łazience znajduje jedynie Panadol i Nervosol, które zażywa, mimo wcześniejszego używania amfetaminy. Po powrocie jego stan staje się coraz bardziej zaburzony. W końcu oświadcza, że wraca na festyn. Gdy Ala wychodzi po zdjęcia z wesela siostry, Silny odreagowuje złość, oddaje mocz do doniczki i klatki z papugami, zabiera kilka drobnych przedmiotów, a następnie ucieka z domu. Wsiada do przypadkowego autobusu. Czuje się coraz cięższy, ma problemy z mówieniem i świadomością, słyszy niewyraźne pytania, nie potrafi na nie odpowiedzieć i ostatecznie ponownie traci przytomność.
Silny odzyskuje częściową świadomość na ulicy, podtrzymywany przez Lewego. Kolega wyjaśnia, że znalazł go w fatalnym stanie w autobusie, pomógł go wyciągnąć i podał mu amfetaminę, żeby go ocucić. Informuje też, że Magda nie wygrała konkursu na festynie, mimo wcześniejszych ustaleń z organizatorem. Zwyciężyła Natasza, która przyjechała ze Zdzisławem Sztormem, natomiast Andżela otrzymała tytuł Miss Publiczności. Wiadomość uświadamia Silnemu, że podczas jego nieobecności układ sił na festynie całkowicie się zmienił. Silny i Lewy idą do McDonald’s. Pod wpływem narkotyków zachowują się agresywnie wobec kasjerki, obrażają ją, zastraszają, zabierają bez zapłaty napój i wymuszają wydanie dwóch krótkofalówek.
Na zewnątrz zaczynają bawić się radiotelefonami. Niewinna sprzeczka o hasło przeradza się w serię wzajemnych obelg, a obaj są bliscy bójki. Konflikt przerywa Andżela, która nadjeżdża na rowerze z diademem i szarfą Miss Publiczności. Chwali się wyróżnieniem, a Silny i Lewy na chwilę zapominają o kłótni. Wtedy pojawia się policja. Funkcjonariusze legitymują Andżelę, a po sprawdzeniu jej danych traktują ją życzliwie, proszą nawet o autografy. Dziewczyna szybko przyjmuje nową rolę publicznej postaci i deklaruje poparcie dla Polski oraz prawicy, ponieważ Sztorm obiecał jej możliwość występów i publikacji. Następnie odjeżdża.
Silny i Lewy nie mają podobnego szczęścia. Policjanci zatrzymują ich za agresywne zachowanie, groźby wobec kasjerki, przywłaszczenie krótkofalówek, niszczenie zieleni i inne wykroczenia. Lewy ma przy sobie narkotyk, więc obaj próbują odwrócić uwagę funkcjonariuszy patriotycznymi deklaracjami i opowieścią o rzekomej walce z obcymi. Próby przedstawienia siebie jako patriotów walczących z obcymi nie pomagają. Zostają przewiezieni na komisariat. Tam Silny trafia na Dorotę Masłowską, młodą pracownicę spisującą zeznania na maszynie. Dziewczyna zna jego dane, rodzinę i pseudonim, co wzbudza w nim podejrzenie, że jest inwigilowany. Z akt wynika, że policja gromadzi informacje o jego znajomych, zachowaniu na festynie i wcześniejszych incydentach. Silny zaczyna podejrzewać, że obserwowane są nawet jego prywatne sprawy i sny. Masłowska wyjaśnia, że nie zdała matury, choć pisała i marzyła o polonistyce, a pracę na komisariacie załatwiła jej matka. Wspomina opublikowany wcześniej pamiętnik i konflikt z nauczycielką. Opowiada również o absurdalnych obowiązkach, o komendancie wykorzystującym jej lektury i teksty do budowania własnego wizerunku oraz o policyjnych aktach dotyczących mieszkańców.
Masłowska pokazuje Silnemu dokumenty na jego temat i przekonuje go, że komisariat, miasto, ludzie oraz wydarzenia są jedynie prowizoryczną scenografią i zapisem, a rzeczywistość została „napisana”. Silny uznaje jej słowa za objaw szaleństwa, ale dziewczyna wpisuje mu do akt kategorię radykalnego przeciwnika Rosjan i pozwala odejść. Po wyjściu chłopak postanawia sprawdzić jej teorię. Uderza w ścianę komisariatu i słyszy, że brzmi ona jak lekka, sztuczna konstrukcja. Rozpędza się więc i z całej siły wpada w mur. Traci przytomność.
Silny zdaje sobie sprawę, że po uderzeniu w ścianę przeżywa długą utratę przytomności, pogłębioną wcześniejszym zażywaniem amfetaminy, Panadolu i Nervosolu. W jego halucynacji pojawia się fabryka produkująca godła z orłami, tłum oraz Masłowska prowadząca osobliwą prezentację. Publiczność oskarża ludzi pracujących przy godłach o mordowanie orłów, a potem zaczyna domagać się „wypchania” kolejnych osób, w końcu także Silnego. Masłowska wskazuje go zgromadzonym. Bohater czuje, że zbliża się jego koniec, słyszy pulsowanie i traci kontakt z tym obrazem.
Silny odzyskuje świadomość w szpitalu. Słyszy rozmowę Andżeli i Nataszy, które przyszły go odwiedzić. Andżela interpretuje jego stan jako próbę samobójczą i sądzi, że wynikała ona między innymi z cierpienia uczuciowego po jej odjeździe. Przeprasza go za własne zachowanie i romantyzuje jego wypadek, podczas gdy Silny nie jest w stanie sprostować jej wersji. Natasza traktuje sprawę znacznie bardziej bezceremonialnie. Silny jest bardzo słaby, nie może swobodnie mówić ani się poruszać, a otaczająca biel szpitala miesza się w jego świadomości z kolejnymi omamami. Andżela informuje go również, że konflikt z Rosjanami został podobno załagodzony, a symbolem porozumienia ma być wspólny statek i możliwość podróżowania do strefy bezcłowej.
Po pewnym czasie przychodzi Magda. Przynosi mu papierosy i czasopismo o motocyklach. Silny początkowo nie jest pewien, czy rzeczywiście ją widzi. Dziewczyna przekonuje go, żeby nie pozwolił lekarzom zrobić z siebie bezwolnego pacjenta. Układa gazetę tak, żeby mógł ją widzieć, próbuje dać mu papierosa, a następnie wyciąga przewody i rurki, do których jest podłączony. Silny coraz bardziej odpływa, traci zdolność myślenia i ponownie pogrąża się w nieświadomości.
Silny pozostaje na granicy świadomości i słyszy powtarzane wezwanie, żeby nie umierał. W jego wyobraźni słowa te łączą się z głosem Magdy, która przeprasza za wcześniejsze zachowanie i zapewnia, że inni mężczyźni nic dla niej nie znaczyli. Bohater nie potrafi już rozstrzygnąć, co dzieje się naprawdę, a co jest snem lub halucynacją. Wyobraża sobie między innymi potężny wiatr niszczący biało-czerwone dekoracje miasta. Pojawia się także Masłowska, która uczy się do poprawki i czyta mu opracowanie szkolnych lektur. Bohater słucha skrótów fabuł, gotowych pytań o znaczenie utworów i wzorcowych odpowiedzi, a szkolny sposób porządkowania literatury zaczyna przenosić na własną historię. Silny komentuje historie bohaterów, pytania do tekstów i gotowe interpretacje, a następnie zwraca się do Masłowskiej, jakby to ona odpowiadała za jego postać i świat. Zarzuca jej upraszczanie go do kilku cech i czynności oraz wyobraża sobie zestaw pytań dotyczących własnego życia, wojny polsko-ruskiej, bohaterów i znaczenia wydarzeń. W końcu Masłowska sięga do wtyczki, a jego perspektywa ponownie gaśnie.
Narracja zmienia się wtedy zasadniczo. Głos kobiecy, mówiący raz w liczbie mnogiej, raz w pojedynczej, opisuje rozmowy o śmierci, pragnienie zniknięcia, fantazje o własnym pogrzebie, ślady samookaleczeń, chorobę, lęki i poczucie uwięzienia. Rzeczywistość rozpada się na obrazy miasta, domu, śmieci, zwierząt, dzieci, przedmiotów i zakazów powtarzanych przez dorosłych. Bohaterki wyobrażają sobie ucieczkę od świata, a jednocześnie pozostają z nim związane. Kobiecy głos wspomina również powtarzane w dzieciństwie ostrzeżenia przed niebezpieczeństwem, które z czasem zmieniają się w przekonanie, że właściwie każda czynność może prowadzić do śmierci, choroby albo kary i wymaga stałej ostrożności. Dorastanie ukazane zostaje jako przejście od drobnego, dziecięcego buntu do „dużego” zła dorosłych: alkoholu, papierosów i relacji z mężczyznami. Wśród ponurych obrazów pojawia się jednak spotkanie dwóch małych, zaprzyjaźnionych chłopców, które na chwilę przynosi poczucie niewinności i dobra. Później dziewczyny podpalają śmietnik i uciekają, śmiejąc się. Tekst kończy się obrazem świeżo pomalowanej ściany, na której dzieci napisały słowo „szatan”, choć według ostatniego zdania inne stronnictwo prowadzi w sondażach.
Aktualizacja: 2026-08-24 14:09:52.
Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem lub wyślij maila: [email protected]. Bardzo dziękujemy.