Dwoje

Autorem wiersza jest Rafał Wojaczek

Choć nie znają się jeszcze znają się zawczasu.
     Obrzydzeni zarówno
     lecz ciało samo stręczy.
Jej włosy które plączą się z niskim obłokiem
     gdy mówi:nasram
     na sławę poety.

Niebo już wie czym będzie kiedy ich zastanie
     razem:śmierć na Księżycu
     - z jelit wyjdą im glisty.
Wreszcie każde z nich będzie po sobie wspomnieniem
     dwa wirujące
     pioruny kuliste.


Czytaj dalej: Byłem, jestem