*** (Oto już się zaczyna)

Autorem wiersza jest Rafał Wojaczek

Oto już się zaczyna za niemą ścianą języka
jako konieczny wyraz nie przekupionej kobietą
nasłaną nam umyślnie na siennik sn, nienawiści.

Przecież jej nie tykamy, choć wciąż nęci nasze rany
śliną pojonym, długim, że chyba z trzewi wyplutym, giętkim jakby muzyka, tkliwym bandażem języka.
Bo my język już mamy poprzerastany żyłami
odnóżek tej meduzy, jej hodowanej na przekór; i odchodzi, przeciska przez nieba drzwi obłok tyka.
Zaś ta się nam kokoszy w gnieździe krwi, byśmy już oczy
zropiałe najgęstszym snem odtworzyli po męsku
i ujrzeli ją, zorzę na mdłym widnokręgu powiek.


Czytaj dalej: Byłem, jestem