Jakaś pasterska, ciągła, smętna nuta...

Autorem wiersza jest Juliusz Słowacki

Jakaś pasterska, ciągła, smętna nuta,
Ten gmach ceglany — i gościom otwarty
Tak napełniała, — że się w każdej ścianie
Coś odzywało — jak żeńców spiewanie...

Płakanie niby muzyk niewidzialnych
Nad Litwą, które dotąd jeszcze słyszę,
Litwini w zbrojach przychodzili stalnych,
Tatarskie Chany — niemieckie komysze.


Czytaj dalej: Przekleństwo