Na sprowadzenie prochów Napoleona VII, VIII

Ten wiersz jest autorstwa Juliusz Słowacki.

VII

Prochu! prochu! o leż ty spokojny,

Gdy usłyszysz trąby śród odmętu,

Bo nie będzie to hasło do wojny,

Ale hasło pacierzy - lamentu...

Raz ostatni hetmanisz ty roty

I zwyciężysz - lecz zwycięstwem Golgoty.



VIII

Ale nigdy, o nigdy! choć w ręku

Miałeś berło, świat i szablę nagą,

Nigdy, nigdy nie szedłeś śród jęku

Z tak ogromną bezśmiertnych powagą,

Z taką mocą... i z tak dumnym obliczem,

Jak dziś, wielki! gdy powracasz tu niczem.