Nie można się dziwić

Autorem wiersza jest Czesław Miłosz

Nie można się dziwić tym spekulacjom,
bo Grzech Pierworodny jest niezrozumiały, i trochę
rozjaśnia się kiedy przyjmiemy, że Adamowi
pochlebiało zostać władcą wszelkiego widzialnego
stworzenia, a to stworzenie, pragnąc aby z nim się
złączył, miało nadzieję, że uchroni je od śmierci.

Tak się nie stało, i sam utracił nieśmiertelność.

Wygląda na to, że Grzech Pierworodny to
prometejskie marzenie o człowieku, istocie tak
uzdolnionej, że siłą swego umysłu
stworzy cywilizację i wynajdzie lekarstwo przeciw
śmierci.
I że nowy Adam, Chrystus, przybrał ciało i umarł,
żeby nas oswobodzić od prometejskiej pychy.

Z którą, co prawda, Mickiewiczowi uporać się było
najtrudniej.

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności.
ROZUMIEM