Według Mickiewicza

Autorem wiersza jest Czesław Miłosz

Według Mickiewicza i Jakuba Böhme Adam był jak
Adam Kadmon z Kabały, kosmicznym człowiekiem w
łonie Bóstwa.

Zjawił się wśród stworzonej Natury, ale był
anielski, obdarzony niewidzialnym ciałem.

Był kuszony przez siły Natury, które do niego
(jak podyktował Mickiewicz Armandowi Lévy)
wołały: ,,Oto jesteśmy tutaj,
oczywistości, kształty, rzeczy,
domagające się jedynie podlegać tobie, służyć
tobie. Widzisz nas, dotykasz nas, możesz nami
kierować spojrzeniem, skinieniem. Czyś widział
kiedyś istotę wyższą od siebie, boga, który by miał
spojrzenie, skinienie, który by rozkazywał żywiołom?
Wierzaj nam, ty jesteś prawdziwym bogiem dla
nas, ty jesteś prawdziwym panem
stworzenia. Zjednocz się z nami, stańmy się tym
samym ciałem, tą samą naturą, skojarzmy się".
Adam uległ pokusie, a wtedy Bóg zesłał na niego
głęboki sen.

Kiedy się obudził, stała przed nim Ewa.

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności.
ROZUMIEM