Piosenka pasterska

Autorem wiersza jest Czesław Miłosz
Interpretacja

Gdy wiatr powieje mienią się ogrody
Jak wielkie, ciche i łagodne morza
Piana po liściach przebiegnie, a potem
Znowu ogrody i zielone morza.

Góry zielone schodzące ku rzekom
gdzie tylko tańczy flecik pastuszka
Kwiaty różowe ze złotą powieką
Które tak cieszą dziecinne serduszka.

Tu trawa bujna do kolan się kłoni
A kiedy jabłko w trawę się potoczy
To musisz całą twarz przyłożyć do niej
Kiedy za jabłkiem gonią twoje oczy.

Ogrody, piękne moje ogrody
Takich ogrodów nie znajdziesz na świecie
Ani tak czystej, wiecznie żywej wody
Ni takiej wiosny zatopionej w lecie.


Czytaj dalej: Przypowieść o maku