Matejko

Autorem utworu jest Jan Lechoń

Ach! nic się nie zmieniło. Wszystko jest tak samo,
Tak samo stoi Wawel wśród śnieżnej zamieci,
I wieczorem tak samo nad Floriańska bramą
Na niebie granatowym srebrny księżyc świeci.

Ten sam co tyle razy powiew wiatru świeży
Nagle w rynek powionął, wiosnę wróżąc rychłą.
Więc, pełna jeszcze wspomnień, każesz by ucichło
Sercu, co ciągle kocha i w nic już nie wierzy.

Nie chcesz, by mógł je złudzić jakiś hejnał chmurny,
Jakiś z brązu bohater, owinięty w bluszcze,
Nie chcesz trąb słuchać hucznych ni widzieć koturny
Pod którymi jak zawsze spieniona krew pluszcze.

I tylko czasem nocą trzeszczą stare graty,
I jakieś wielkie płótno blask rzuca złotawy,
I widzisz: mały człowiek, Aiatejko garbaty,
Maluje "Starzyńskiego na murach Warszawy".

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności.
ROZUMIEM